Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/1586 K.2015/15441

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden, davalı-davacı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka taleplerinin reddi yönünden

temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, en son olayda davalı-davacı kadın'ın eşine ve eşinin babasına hakaret ettiği, davacı-davalı erkeğin ise evlilik birliğinin devamı süresince eşine birden fazla fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı erkeğin, davalı-davacı kadına göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, davalı-davacı kadının eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.