Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/18800 K.2016/11092

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; boşanma kararına esas kusur belirlemesinde davalı-karşı davacı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; erkeğin mahkemece kabul edilen kusurlu davranışları yanında, davacı-karşı davalı kadının da sürekli eşini boşanmakla tehdit ettiği, eşini ailesine şikayet ettiği ve birçok kez evi terk edip baba evine gittiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, bu sonuca ulaşılmasında tarafların eşit kusurlu oldukları anlaşılmaktadır. Durum böyleyken; mahkemece, davalı-karşı davacı erkeğin daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadın lehine manevi tazminata (TMK m. 174/2) hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.