Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/22688 K.2017/1892

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, 11.09.2015 tarihli ek karar ve asıl karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosya kapsamından davalı erkeğe, temyiz posta giderleri ile eksik temyiz harcının mahkeme veznesine yatırmasına dair muhtıranın, 15.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalının 20.07.2017 tarihinde muhtırada belirtilen posta giderleri ile eksik temyiz harcını posta yolu ile yatırdığı ve buna ilişkin dekontun da dosyaya ibraz edildiği, bu sebeple temyizin süresinde olduğu anlaşılmakla, davalı erkeğin temyiz etmemiş sayılmasına ilişkin ek karara yönelik temyiz talebinin kabulüne, 11.09.2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve dosyanın esastan incelemeye alınmasına karar verildi.

2-Asıl karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava, Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesine dayalı olarak açılmış, davalı ön inceleme duruşmasına gelmemiş, davacı kadın ise ön inceleme duruşmasında davaya çekişmeli boşanma davası olarak devam edilmesini talep etmiştir. Anlaşmalı boşanma yönünden oluşan karar kesinleşinceye kadar eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici bir hüküm bulunmamaktadır. Bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple mahkemece taraflara iddia ve savunmalarının dayanağı bütün vakıaların sıra numarası altında açık özetlerini içeren beyan ile iddia ve savunmanın dayanağı olarak ileri sürülen her bir vakıanın ispatını sağlayacak delillerini sunmak ve dilekçelerin karşılıklı verilmesini sağlamak üzere süre verilip, ön inceleme yapılarak tahkikata geçildikten sonra, usulüne uygun şekilde deliller toplanarak, gerçekleşen sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, tarafların savunma ve ispat haklarını etkileyen önemli bir usul hatası olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.