Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/23830 K.2017/3730

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının davası, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, velayet, ziynet alacağı ve yargılama gideri yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-karşı davalı erkeğin açtığı boşanma davasına karşı süresinde, davalı-karşı davacı kadın tarafından 25.07.2013 tarihinde boşanma davası ikame edilmiştir. Mahkemece, hükümle erkeğin boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş, kadının davasına ilişkin olarakta "davanın kabulüne" denildikten sonra aynı bendin devamında çelişki yaratılarak "boşanma yönünden karar verildiğinden dolayı bu hususta karar verilmesine yer olmadığına" dair karar verilmiştir.

Mahkemece, hem kadının davası yönünden davanın kabulüne karar verilip hem de erkeğin davası yönünden boşanma kararı verildiği gerekçesiyle kadının boşanma talebi bakımından karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması çelişkiye sebebiyet vermiştir. Gerçekleşen bu durum karşısında, kısa karar kendi içinde çelişkili olup, yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı erkeğin ziynet alacağına yönelik temyizinin yapılan incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.