KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/23966 E., 2017/3386 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, nafaka miktarları, kendisinin reddedilen tazminat talepleri ile ziynet alacağı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar, kendisinin reddedilen tazminat talepleri ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde ziynetlerin iadesini, olmadığı takdirde bedelinin ödenmesini talep etmiştir. Davalı-karşı davacı erkek, ... (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/124 esas ve 2013/719 karar sayılı dosyasındaki 30/05/2013 tarihli savunmasında "Ben eşim altınları alıp evden gitmesin diye daha önceden babama verdiğimden eşim babamdan bu altınları istedi, babama küfretti, babam da "Sizin altınlarınıza s...m diyerek evden çıktı" şeklinde beyanda bulunarak ziynetleri eşinin rızası olmadan babasına verdiğini ikrar etmiştir. O halde, davacı-karşı davalı kadının, ziynet alacağı davasının kabulü gerekirken, yazılı şekilde reddine dair hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/23966, K. 2017/3386, 23 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama