Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2899 K.2015/18083

Taraflar arasındaki “boşanma” ve “karşı boşanma” davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan tahkikat ve toplanan delillerden, davacı-davalı kadının kocasına telefon fırlatması ve üzerine yürümesine karşılık erkeğin eşine şiddet uyguladığı, evden çıkmasına aşırı kıskançlık nedeniyle izin vermediği, ailesi ile görüşmesine engel olduğu ve ziynetlerini zorla elinden aldığı, böylelikle boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacının, davacı-davalıya göre daha ziyade kusurlu olduğu ve davalı-davacının boşanmaya sebep olan kusurlu davranışlarının diğer tarafın kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, davacı-davalı yararına uygun bir maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.