Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/404 K.2015/14250

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, vasi tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğin vasisine 04.03.2014 tarihli ön inceleme duruşmasında tanık bildirmek ve tanıklar için gider avansı yatırmak için 2 haftalık kesin süre verildiği halde gider avansının yatırılmadığından, davalı erkeğin tanıklarının dinlenmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların boşanmalarına karar verilmiş olmakla ortak çocukların velayetinin düzenlenmesi gerekmektedir. Ortak çocuk ...'ın velayetini davacı anne istemediğini bildirmiş, davalı vasisi de küçüğe bakamayacağını temyiz dilekçesinde beyan etmiştir. Davalı babanın ise ceza evinde hükümlü olarak kaldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece velayetin taraflara verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde “ortak çocuk ...'ın velayetinin düzenlenmesine yer olmadığına, şeklinde hüküm tesisi doğru olmamış ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir (HUMK madde 438/7).