Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/4292 K.2015/18183

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlar yönünden, davalı tarafından ise; velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, davacı kadının eşine hakaret ettiği ve ortak çocuğa şiddet uyguladığı, davalının ise birlik görevlerini yerine getirmediği, ortak konuta geç saatlerde geldiği, eşine şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, aşağıladığı, eşini tehdit ettiği ve son olarak eşinin babasına al kızını götür diyerek evden kovduğu gerekçesiyle, tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmalarına, davacının maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) isteklerinin reddine karar verilmiş ise de;

mahkemece taraflara yüklenen ve tarafların gerçekleşen kusurlu davranışlarına göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı erkeğin, davacı kadına nazaran daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken tarafların boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.m.174/1-2) taleplerinin reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.