KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/6018 E., 2015/23398 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2015
- Mahkemesi
- ...Aile Mahkemesi
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından kadının kabul edilen karşı boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakalar, tazminatlar, ziynetler ve aile konutu şerhi konulması yönünden; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, nafakaların ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.12.2015 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı ... ile vekili Av. ... ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı ... geldiler.
Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2- Davalı-karşı davacı kadının; erkek adına kayıtlı bulunan taşınmaz üzerine aile konutu şerhi konulmasına ilişkin talebinin kabulüne karar verilmiştir (TMK.md.194). Dava konusu taşınmazın aile konutu olma özelliği taraflar arasındaki evliliğin devamı süresince devam eder. Erkek tarafından açılan davanın kabulü ile tarafların boşanmasına ilişkin verilen kararda hükmün boşanmaya ilişkin bölümü, davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmemekle kesinleşmiş ve taraflar arasındaki evlilik birliği boşanma ile sona ermiştir. Hal böyle olunca aile konutu şerhi konulmasına ilişkin bu karar kesinleşmeden taraflar arasındaki evlilik birliği sona erdiğine göre, aile konutu şerhi konulmasına ilişkin davanın konusu kalmamıştır. Hükmün bu bölümünün açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/6018, K. 2015/23398, 7 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama