Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/6019 K.2015/13439

Taraflar arasında görülen davada Antalya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.09.2014 tarih ve 2012/157-2014/458 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava,

6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait işletmenin 15/08/2006 tarihinde ''... ...-M...

Mimarlık'' adı altında kurulduğunu, bu tarihten itibaren aralıksız olarak iç mimarlık, inşaat, peyzaj ve uygulama sektöründe faaliyette bulunduğunu, piyasada tanınmış bir firma olduğunu, ayrıca müvekkilinin 2006 yılında "....com'' web adresini aldığını, müvekkili şirketin ticaret unvanının asli unsuru ve markası olan “...” ibaresinin, 16.11.2011 tarihinde 37. ve 42. sınıf mal ve hizmetler için 2011/94673 tescil no. ile kötü niyetli olarak davalı tarafından kendi adına tescil edildiğini,

davalının kendi adına tescil ettirdiği “...” ibaresinin 2006 yılından bu yana bir sınai mülkiyet hakkı türü olan ve müvekkilin üstün ve önceye dayalı hak sahibi bulunduğu ticaret unvanının esaslı vurgu unsuru olduğunu, Türk Ticaret Kanunu, Paris Sözleşmesi ve 556 Sayılı KHK hükümleri gereğince de koruma altında olduğunu, davalı şirketin haksız ve kötü niyetli tescilinin 556 Sayılı KHK, TTK hükümlerine ve MK. madde 2 hükmüne aykırılık teşkil ettiğini iddia ederek davalı adına 16.11.2011 tarihinde 37. ve 42. sınıf mal ve hizmetler için 2011/94673 başvuru no. ile tescil edilen “....” markasının hükümsüzlüğüne,

yargılama giderleri ve avukatlık ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilin dava konusu markayı kullanımının daha eskilere dayandığını, müvekkili şirketin ortağı ve yetkilisi olan ... ...'ın 1978 yılından beri mefruşat, iç mimari, inşaat v.b. sektörlerde ticari faaliyette olduğunu, davacı tarafın bahse konu ... markasını 15/08/2006 tarihinden beri kullandığını iddia ettiğini, oysa bu ibarenin daha önceden müvekkil tarafça şahıs firması olarak kullanılmaya başlandığını ve firmanın limited şirkete dönüştürülmesiyle markanın limited şirket tarafından kullanılmaya devam edildiğini, bu anlamda davalı şirketin geçmişi ve ne şekilde kurulduğunun önemli arz ettiğini,

markanın davacıdan önce müvekkil tarafça kullanıldığına dair belgelerin mevcut olduğunu savunarak davanın reddine ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davanın tescilli markanın hükümsüzlüğüne ilişkin olduğu, dava konusu ... ibaresinin 2006 yılında davacı tarafından ...

Tasarım Peyzaj Uygulama alanında ticaret ünvanı olarak kullanılmaya başlandığı, davacının kanun hükmünde kararnamenin 8/5 maddesi uyarınca hak sahibi olduğu, davacının hak sahibi olduğu mimarlık tasarım peyzaj uygulama hizmetleri ile dava konusu markanın ilişkin olduğu hizmet sınıfları karşılaştırıldığında, bu hizmetlerinin başvuru kapsamında olan 42. ve 37. sınıfta yer alan inşaat hizmetleri, inşaat araç gereçleri ve iş makinesinin kiralanması hizmetleri ile mobilyalara ilişkin döşeme, tamir, restorasyon hizmetleri ile aynı-benzer özellikleri taşıdığı,

42. ve 37. sınıftaki hizmetlerde yer alan inşaat hizmetleri, inşaat araç gereçlerinin ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri ile mobilyalara ilişkin döşeme tamir restorasyon hizmetleri açısından davalı markasının iptali gerektiği, davalı tarafça sunulan delillerde ... Vergi Dairesi'nin ...

Aydınca'nın mefruşat ticareti faaliyetini bıraktığı ve sadece inşaat müteahhitliği yapacağı hususuna ilişkin dilekçe, davalının inşaat müteahhitliğine başladığı tarihin vergi dairesi kayıtlarında 2007 yılı olduğu, davalı tarafça sunulan sözleşmelerin bilgisayardan çıktı olarak yazılan ve faturaya dayandırılamayan deliller olduğu, bu nedenle davalı tarafça sunulan delillerde davalının belirtilen ibareyi davacıdan önce kullandığı hususunun ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davalının 42. ve 37. sınıfta yer alan hizmetlerin davalı markası kapsamından çıkartılmasına ve hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.