Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10337 K.2018/4828

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 14.12.05 gün ve 2015/7456-2015/23903 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

1-Davacı-davalı tarafından temyiz edilen hüküm Dairemizce onanmış, davalı-davacı tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuş, mahkemece karar düzeltme talebinin süresinde olmadığı gerekçesiyle 12.02.2016 tarihli ek kararla reddedilmiş, bu ret kararı davacı- davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Yargıtay kararına karşı karar düzeltme talebinde bulunulduğuna göre, talebin süresinde olup olmadığını denetleme ve süresinde değilse bu hususta karar verme yetkisi karar düzeltme talebini inceleyecek Yargıtay'ın ilgili Dairesine aittir. Yerel Mahkemenin bu konuda karar verme yetkisi bulunmamaktadır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesinin (5.) fıkrasında yerel mahkeme hakimine tanınan yetki, "Temyiz talebinin kanuni süresinde bulunmaması" ve "kararın temyizi kabil olmaması" hallerine münhasır olup, karar düzetme talebi bu hükmün dışındadır. Davacı- davalı kadın avukatını azletmiş ve azlettiğine dair noter ihtarnamesini ...’na 05.01.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir. Yargıtay ilamı ise azledilen ...’a 13.01.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Bu durumda azledilen avukata yapılan tebligat usulsüzdür. Davacı- davalı kadının yeni vekili ise Yargıtay ilamından 28.01.2016 tarihinde haberdar olduğunu belirterek 05.02.2016 tarihinde yasal süresi içersinde karar düzeltme isteğinde bulunmuştur.

Bu sebeple karar düzeltme talebinin reddine dair yerel mahkemece verilen 12.02.2016 tarihli ek karar usul ve kanuna aykırı olduğundan bozularak ortadan kaldırılmasına, davacı- davalının karar düzeltme talebinin incelenmesine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı- davalı kadının karar düzeltme talebinin incelenmesinde; a-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan karar düzeltme talepleri yersizdir. b- Mahkemece davacı-davalı kadının boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu olduğu kabul edilerek, kadının davasının reddine, kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesine, davacı-davalı kadının tazminat ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine karar verilmiştir. Davacı-davalı kadının temyizi üzerine, Dairemizin 14.12.2015 tarihli ilamı ile davacı-davalı kadının tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Toplanan delilerden davacı-davalı kadın tarafından yoksulluk nafakası, maddi ve manevi tazminat talebinin ilk kez esas hakkında beyanda bulunduğu dilekçe ile talep ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece davacı- davalı kadının yoksulluk nafakası, maddi- manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiştir. Davacı-davalı kadının bu talepleri süresinde değildir.

Taleplerle ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan, yoksulluk nafakası,maddi- manevi tazminat yönünden kesin hüküm oluşturacak şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Ancak ilk incelemede bu hususun gözden kaçtığı ve hükmün tamamının onandığı anlaşılmakla, davacı- davalı kadının yoksulluk nafakası, maddi- manevi tazminatla ilgili onama kararına ilişkin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Dairemizin l4.12.2015 tarih 2015/7456 esas 2015/23903 karar sayılı onama ilamının yoksulluk nafakası ile maddi- manevi tazminat yönünden kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeple yoksulluk nafakası, maddi- manevi tazminat yönünden bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.