Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/10446 K.2018/5148

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, maddi tazminat miktarı, manevi tazminat talebi ile ziynet alacağı davasının reddi yönünden, davalı erkek tarafından ise, kadının kabul edilen boşanma davası, boşanmanın fer'ileri ile reddedilen manevi tazminat ve ziynet alacağına ilişkin vekalet ücretine hükmolunmaması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Gerekçeli karar, davacı yana usulüne uygun şekilde 07.03.2016 günü tebliğ edilmiş; davacı yan ise, hükme itirazlarını ihtiva eden temyiz dilekçesini, yasal on beş günlük süre geçtikten sonra 23.03.2016 günü vermiştir. Bu durumda davacının temyiz dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı kadının ziynet alacağı davası reddedildiğine göre reddedilen miktar üzerinden kendisini vekil ile temsil ettiren davalı erkek lehine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiştir.