KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/10921 E., 2018/1983 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Şubat 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
236 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece davacı kadın lehine Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi uyarınca maddi tazminata karar verilmiştir. Davacı kadın dava dilekçesinde 50.000 TL maddi tazminat talebinde bulunmuş, 16.04.2015 tarihli celsede ise dava dilekçesine konu olan maddi tazminat isteğinin eşya ve araçla ilgili taleplerine ilişkin olduğunu, Türk Medeni Kanunun 174/1. maddesinden kaynaklanmadığını bu talebini de atiye bıraktığını beyan etmiştir.
Bu itibarla davacı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında bir maddi tazminat talebi bulunmamaktadır. Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez (HMK m.26). Bu durumda davacı kadının Türk Medeni Kanunun 174/1. maddesi uyarınca maddi tazminat talebi bulunmadığı halde mahkemece talebin dışına çıkılarak davacı yararına maddi tazminata hükmedilemesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/10921, K. 2018/1983, 15 Şubat 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama