Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11571 K.2018/3237

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin kendi boşanma davasının reddine yönelik temyiz itirazlarının reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-davalı erkeğin, kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dava TMK m.166/1-2 maddesine göre açılmış olup, bu düzenlemeye göre boşanmaya karar vermek için, evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmelerinin eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması ve birliğin sarsılmasında karşı tarafın az da olsa kusurlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Davacı-davalı erkeğin boşanmaya sebebiyet verecek bir kusuru ispatlanmamıştır. Fiili ayrılık tek başına boşanma sebebi olmayıp, terk hukuki sebebine dayalı bir dava da yoktur. O halde davalı-davacı kadın tarafından açılan davanın da reddine karar vermek gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.