Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/11696 K.2018/2801

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kendi boşanma davasının reddi ile kadının ziynet alacağı talebinin kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı kadın cevap dilekçesi ile düğünde takılan ziynetlerin aynen iadesini olmadığı taktirde bedelinin iadesini talep etmiştir. Bu istek boşanmanın eki niteliğinde (TMK m.174/2) değilir. Mahkemece davalı kadının cevap dilekçesi karşı dava dilekçesi olarak nitelendirilmiştir. Davalı tarafından başvurma harcı verilerek, usulüne uygun açılmış bir dava veya karşı dava bulunmamaktadır.

Her ne kadar mahkemece davalı tarafa bu istek için nispi harcın yatırılması için süre verilmiş ve davalı taraf tamamlama harcı yatırmışsa da bu istek için sonradan harcın yatırılması ve talepte bulunulması isteği dava haline getirmez. Hakim, iki taraftan birinin talebi olmaksızın re'sen bir davayı tetkik ve halledemez (HMK m.124).

Bu husus nazara alınmadan, bu konuda usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığından "karar verilmesine yer olmadığına" karar verilecek yerde, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.