KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/22005 E., 2018/8882 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Karşılıklı Boşanma
Karar Metni
369 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; velayet ve kişisel ilişki yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda, davalı-karşı davacı kadın daha ağır, davacı-karşı davalı erkek daha az bulunarak boşanma davasının kabulü ile boşanmalarına karar verilmiş ise de; mahkemece davalı-karşı davacı kadına kusur olarak yüklenilen "eşine karşı arkadaşlarına şiddet uygulattığı" vakıasına davacı-karşı davalı erkek tarafından dayanılmadığı anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı erkek tarafından dayanılmayan vakıa kadına kusur olarak yüklenilemez.
Bu durumda mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit kusurludur. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün kusura ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/son).
3-Velayeti anneye verilen 25.06.2013 doğumlu ortak çocuk ...ile davacı karşı davalı baba arasında, babalık duygusunun tatminini sağlamaya ve aynı zamanda çocuğun yaşına uygun şekilde kişisel ilişki kurulması gerekirken, yazılı şekilde kişisel ilişki tesisi uygun görülmemiştir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu yönden de düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/22005, K. 2018/8882, 11 Eylül 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama