Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/22222 K.2018/9097

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, kadının davasının kabulü, aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve kendi tazminat talepleri hakkında bir karar verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı erkekten kaynaklanan kusurlu davranışlar davacı-karşı davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil etmemektedir. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları oluşmamıştır. Davacı- karşı davalı kadının manevi tazminat isteminin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3-Hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Hükmün sonuç kısmında taleplerden her biri hakkında verilen hükmün gösterilmesi gerekir (HMK m. 26, 297/2). Yasal gereklilik böyleyken davalı-karşı davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) talepleri bulunduğu halde; bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.