Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/24538 K.2018/11548

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece erkeğe yüklenen sadakat yükümlülüğüne ihlal eylemi dayanılan delillerle ispatlanamamış olduğu, ancak tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre de boşanmaya sebep olan olaylarda, davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yukarıda 1. bentte açılklandığı üzere mahkemece, davalı-karşı davacı erkeğe yüklenen sadakat yükümlülüğünü ihlal eylemi ispatlanamamış olup, erkeğe yüklenen ve boşanma sebebi olarak kabul edilen diğer kusurlu davranışlar, davacı-karşı davalı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eder nitelikte değildir. Davacı-karşı davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/2. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. O halde, davacı-karşı davalınm manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.