Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2016/3186 K.2017/8304

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, eşine fiziksel şiddet uygulayan davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğu gerekçesiyle boşanma davası reddedilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı erkeğin 10.01.2009 tarihinde eşine fiziksel şiddet uygulamasından sonra tarafların barışarak bir araya geldikleri ve evlilik birliğini bir süre daha devam ettirdikleri anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davalı kadının eşinden kaynaklanan fiziksel şiddet davranışını affettiği veya hoş görüyle karşılandığının kabulü gerekir. Affedilen veya hoş görülen olaylar boşanma davasında kusur olarak kabul edilemez. Tarafların barışarak bir araya gelmelerinden sonra yeni bir olayın varlığı da ispatlanamamıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı erkeğin de boşanmaya sebep olan kusurlu bir davranışının da ispatlanamadığı kabul edilmelidir.

Hal böyle iken, boşanmaya sebep olan olaylarda davacının tamamen kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; davalı kadının boşanmaya sebep olan kusurlu bir davranışı ispatlanamadığına göre verilen ret kararı sonucu itibarıyla doğru olup kusurun belirlenmesine ilişkin gerekçenin değiştirilmek suretiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m. 438/7).