KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2016/3765 E., 2016/8134 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Nisan 2016
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
Karar Metni
239 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Dosya kapsamından, mahalli mahkeme tarafından.
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi uyarınca hükmü temyiz eden davacı vekiline temyiz harcı ve giderlerini tamamlaması için muhtıra gönderildiği, muhtıranın 25.02.2015 tarihinde davacı vekiline tebliğ edildiği, davacı vekilinin, mahkemece talep edilen temyiz harcını 11.02.2015 tarihinde yatırdığına dair makbuzu ibraz ettiği, giderleri ise posta havalesi yoluyla gönderdiği, temyiz giderlerinin 05.03.2015 tarihinde 7 günlük kesin süre geçtikten sonra mahkemeye ulaştığı anlaşılmış, Dairemizce Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi gereğince, davacının temyiz talebi hakkında bir karar verilmesi,
bu kararın tebliğ edilmesi, yasal temyiz süresinin beklenmesinden sonra gönderilmesi için dosya mahalli mahkemesine geri çevrilmiştir.Mahkeme tarafından 11.01.2016 tarihinde verilen ek kararla, davacı vekilinin temyiz harcını 11/02/2015 tarihinde yasal süresi içerisinde yatırdığı görüldüğünden, davacı vekilinin temyiz talebinin kabulüne karar verilmiştir.Her nekadar davacı vekilince temyiz harcı yasal süresi içerisinde yatırılmış ise de, temyiz giderleri 05.03.2015 tarihinde 7 günlük kesin süre geçtikten sonra mahkemeye ulaşmıştır.
Temyiz giderlerinin yatırılmasına esas alınan tarih, giderin mahkeme veznesine yatırıldığı tarihtir.
Mahkemece, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesi gereğince, davacının "temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına" karar verilmesi, bu kararın da tebliğ edilmesi, yasal temyiz süresinin beklenmesinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez iadesine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2016/3765, K. 2016/8134, 21 Nisan 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama