Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1451 K.2018/12729

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; reddedilen manevi tazminat talebi yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, kadının davasında kabul edilen maddi tazminat miktarı, tedbir ve yoksulluk nafakası miktarı ve vekalet ücreti yönlerinden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen kusurlu davranışlara göre, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hâl böyleyken, davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğunun kabulü doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda taraflar eşit derecede kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddi ve manevi tazminata hükmolunamaz (TMK m.174/1-2). Kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1 maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde davacı-karşı davalı kadın yararına maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.