Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/152 K.2018/8362

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 02.07.2018 günü temyiz eden davalı-karşı davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece 13.05.2015 tarihli ilk hükümde davalı-karşı davacı erkeğin davasının reddine, davacı-karşı davalı kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine karar verilmiş, davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilen hüküm Dairemizin 25.04.2016 tarih E.2015/20555-K.2016/8336 sayılı ilamı ile kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkraları arasında çelişki bulunduğu gerekçesiyle tüm yönlerden bozulmuş,

mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda verilen 26.09.2016 tarihli kararda "tarafların boşanmalarına ilişkin hükmün kesinleştiği" gerekçesiyle tarafların boşanma davaları hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" kararı verilerek yalnızca boşanmanın fer'ileri yönünden hüküm kurulmuştur.

Mahkemece verilen ilk hüküm temyiz sınırlaması olmaksızın kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi yönünden tüm yönleriyle bozulduğundan tamamen ortadan kalkmış olup, kesinleşen bir yönün varlığından söz edilemez. Bu sebeple mahkemece yapılacak iş, tarafların boşanma davaları ve boşanmanın fer'ileri konusunda ayrı ayrı olarak olumlu ya da olumsuz bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de; mahkemece 26.09.2016 tarihli kısa kararda velayetleri anneye bırakılan ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki düzenlemesi konusunda bir hüküm kurulmadığı halde, ilk kez gerekçeli kararın hüküm bölümünde kişisel ilişkiye yönelik hüküm düzenlenmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında yine çelişki oluşturulması da doğru değildir.