Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1869 K.2018/13128

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda davacı erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davalı kadından kaynaklanan boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışın varlığı kanıtlanamamıştır.

Buna karşın davalı kadın da süresinde sunduğu 11.02.2014 havale tarihli cevap dilekçesinde sadece fiili ayrılık vakıasına dayanmış, tanık deliline ise dayanmamıştır. Fiili ayrılık vakıası tek başına boşanma nedeni sayılamayacağı gibi, davalı kadının duruşmada dinlenen tanığının beyanları esas alınarak davacı erkeğe kusur yüklenmesi de mümkün değildir.

Bu durumda tarafların, dosya kapsamına göre birliğin sarsılmasına neden olacak herhangi bir kusurları bulunmamakta olup her ne kadar davanın reddi gerekirken boşanmaya karar verilmesi doğru değil ise de, boşanma hükmü temyiz edilmeyerek kesinleştiğinden bu husus bozma sebebi yapılmamış, sadece yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

2-Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı kadının usulünce tanık deliline dayanmadığından göstermiş olduğu tanığının beyanı esas alınarak davacı erkeğe kusur yüklenemez ise de; davalı kadının da boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışının varlığının kanıtlanamadığı, nafaka yükümlüsünün kusuru aranmayacağından, kusursuz kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davacı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Yukarıda 1. bentte açıklandığı üzere davacı erkeğin boşanmaya sebebiyet verecek kusurlu bir davranışı ispatlanamamıştır. Kusursuz eş aleyhine maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Davalı kadın yararına Türk Medeni Kanunu'nun 174/1-2 maddesi koşulları oluşmamıştır. O halde davalı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.