Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2017/1889 K.2017/7570

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından; kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı erkek tarafından açılan boşanma davasının kabulüne karar verilmiş ise de toplanan delillerden davalı kadından kaynaklı boşanmayı gerektiren kusurlu bir davranışın varlığı ispatlanmamıştır. Açıklanan sebeple davanın reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirir. Ne var ki, hükmün bu bölümü temyizin kapsamı dışında bırakıldığından bu husus bozma sebebi yapılmamış, tenkit edilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle süresinde cevap dilekçesi vermeyen davalı kadının dayandığı vakıaların ve sunduğu delillerin erkek aleyhine kusur belirlemesinde esas alınamayacağı, gerçekleşen bu durum tarafların boşanmayı gerektirir kusurlu bir davranışlarının ispatlanamadığının anlaşılmasına göre davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-)Dava dilekçesi, davalı kadına 13.11.2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı cevap vermemiştir.Davalı kadın ön inceleme duruşmasında yoksulluk nafakası talebinde bulunmuş,bu talebe davacı erkek açık muvafakat vermediği gibi davalı kadın tarafından yapılan bir ıslah da sözkonusu değildir.O halde, davalı kadının süresinde talep edilmeyen ve davacı tarafça da açıkça muvafakat edilmeyen yoksulluk nafakası talebi ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerekirken yazılı şeklide esası hakkında karar verilmesi doğru olmamıştır.