KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2017/2246 E., 2018/12043 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma
Karar Metni
240 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 31.03.2011 tarihli 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesiyle ilave edilen Geçici 3. madde hükmüne göre, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun temyize ilişkin hükümleri esas alınarak yapılan incelemeye göre;
Temyiz isteğinde bulunanın temyiz dilekçesinden temyiz harcının alınmadığı anlaşılmıştır. Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 2494 sayılı Kanun ile değişik 434. maddesinin 2. fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir (YİBGK K. 25.01.1985 tarih 5/1 sayılı).
Dosyanın tetkikinden, davalı tarafça temyiz dilekçesinin mahkemeye 24.01.2017 tarihinde ibraz edildiği ancak temyiz harç ve giderlerinin bu tarihte yatırılmadığı, bu nedenle davalıya 26.01.2017 tarihli muhtıranın gönderildiği, ancak muhtıranın tebliğine ilişkin tebligat parçasının dosya içerisinde bulunmadığı için, davalıya yapılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı anlaşılamamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2017/2246, K. 2018/12043, 24 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama