Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/5073 K.2019/5190

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, reddedilen tazminat talebi ve nafaka miktarları yönünden, davalı erkek tarafından ise katılma yoluyla kusur belirlemesi, velayet ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 18.05.2015 tarihinde ikame edilmiştir. Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2. fıkraya göre.

"Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır." Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2. maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" denilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10/2. ve 21/2. maddelerini farklı şekilde yorumlayarak muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yer adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması doğru bulunmamıştır. Bu davranış Anayasanın 36. maddesine aykırı olur ve muhatabın savunma hakkının kısıtlanması anlamına gelir.

Mahkemece, davalı erkeğe dava dilekçesi ve ön inceleme duruşma gün ve saatinin tebliği için düzenlenen mazbatalar davalının doğrudan mernis adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Bu durumda dava dilekçesi ve diğer tebligatların davalıya tebliği usulsüz olup, davalının savunma hakkı kısıtlanmıştır (HGK. 17.12.2014 tarih, 2013/1372 esas, 2014/1065 karar).

Davalı her ne kadar 04.12.2015 tarihli dilekçesi ile ön inceleme duruşmasından haberdar olduğunu belirtmişse de bu durum davalının dava dilekçesinden de haberdar olduğu anlamına gelmediği gibi 08.12.2015 tarihli ön inceleme duruşmasına da katılan ve davadan sonradan haberdar olduğunu belirtmek sureti ile tanıklarını bildirmek için süre talep eden davalının bu talebi de reddedilerek savunma hakkı engellenmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; davalıya usulüne uygun şekilde dava dilekçesinin tebliği, davalıya cevap dilekçesi sunma hakkı tanınması, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamaları tamamlandıktan sonra ön inceleme duruşma gününün tebliği, bundan sonra ön inceleme duruşması yapılarak tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların tespiti (HMK m. 140) taraflarca üzerinde anlaşılamayan ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar için usulüne uygun şekilde delil gösterildiği takdirde tahkikat aşamasına geçilerek gösterilen deliller toplanıp,

birlikte değerlendirerek boşanmanın fer’ileri konusunda karar vermekten ibarettir. Açıklanan bu hususlara riayet edilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi hukuki dinlenilme hakkının (HMK m.27) ihlali niteliğinde olup, bozmayı gerektirmiştir.