Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2018/7257 K.2019/228

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin kabul edilen ve kendisinin reddedilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının c. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece yapılan yargılaması sonunda, davacı-karşı davalı erkeğin zina hukuksal sebebine dayalı açtığı davanın reddine, evlilik birliğinin sarsılması (TMK m. 166/1) hukuki sebebine dayalı açtığı boşanma davasının kabulüne, davalı-karşı davacı kadının açtığı boşanma davasının ise reddine karar verilmiştir.

Hükmün gerekçe kısmında, tarafların her ikisinin de eşit kusurlu olduğu, evlilik birliğinde olması gereken güven ve sadakat yükümlülüklerini yerine getirmedikleri ancak davalı-karşı davacı kadının, davacı-karşı davalıyı affetmesi ve bir araya gelerek aynı konutta ortak yaşama devam etmeleri nedeniyle davalı-karşı davacı kadının davasının reddine karar vermek gerektiği ve tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi nedeniyle her iki taraf lehine de maddi-manevi tazminata hükmedildiği belirtilmiştir.

Mahkemece hem davalı-karşı davacı kadının davacı-karşı davalı erkeği affetmesi nedeniyle davasının reddine karar verilmiş, hem de evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulünün gerektiği belirtilerek kendi içinde çelişki yaratılmıştır. Bu bakımdan gerekçe kendi içinde çelişkili olup gerekçe bölümünde yaratılan bu çelişki tek başına bozma sebebi oluşturduğundan, hükmün münhasıran bu sebeple bozulması gerekmiştir.