Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/1493 K.2019/3269

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı baba tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı ve davalı Bergama 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/302 esas ve 2017/309 sayılı kararı ile Türk Medeni Kanunu'nun 166/3. maddesi gereğince anlaşmalı olarak boşanmış, ortak çocuğun velayeti anneye verilmiş ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki kurulmuş, davacı, velayeti kendisine bırakılan ortak çocuk ile baba arasında kurulan kişisel ilişki süresinin azaltılmasını talep ve dava etmiş, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulü ile ortak çocuk ile baba arasında yeniden kişisel ilişki kurulmasına karar verilmiş, ilk derece mahkemesince verilen bu hüküm davalı tarafından istinaf edilmiş,

bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda davalı erkeğin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir. Davalı, kişisel ilişkinin yetersiz olduğu ve davanın reddi gerektiği gerekçesiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

Velayet kendisine verilmeyen taraf ile ortak çocuk arasında kurulacak kişisel ilişki de çocukların üstün yararı yanında analık ve babalık duygularının da tatmin edilmesi gerekmektedir. Davalı baba ile ortak çocuk Melisa arasında kişisel ilişki tesis edilirken sadece iki haftada bir ve bayramlar dikkate alınarak yaz tatilinde ve yarı yıl tatilinde kişisel ilişki kurulmaması babalık duygularını tatmin etmekten uzaktır. Ancak, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün bu yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK m.438/7).

25.03.2019 (Pzt.)