Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/2770 K.2019/8078

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, aleyhine hükmedilen maddi tazminat ve kadın lehine hükmolunan nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava Türk Medeni Kanunu'nun 166/1. maddesine dayalı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı boşanma davası olup, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; davalı erkek ağır kusurlu kabul edilerek, kadın tarafından açılan davanın kabulü ile ferilerine karar verilmiş, taraflarca istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

İstinaf incelemesini yapan bölge adliye mahkemesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, davalı erkeğin eşini kıskandığı, baskıcı davrandığı, davalının dışarıda çok fazla vakit geçirdiği, eşi ve çocukları ile yeterince ilgilenmediği, hakaret edip, aşağıladığı, ayrıca güven sarsıcı davranışta bulunduğu, davacı kadının ise eşine hakaret ettiği anlaşılmakla davalı erkeğin, davacı kadından daha ağır kusurlu olduğu kabul edilerek, davacı kadının nafakaya yönelik, davalı erkeğin de maddi tazminata ve kusura yönelik istinaf taleplerinin kabulüne, bunun dışındaki istinaf talepleri reddedilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; bölge adliye mahkemesince, davacı kadına kusur olarak yüklenen hakaret vakıasına davalı erkeğin dava dilekçesinde dayanmadığı bu nedenle kadına kusur olarak yüklenemeyeceğinin yine davalı erkeğe kusur olarak yüklenen güven sarsıcı davranışın da ispatlanamadığı ancak bölge adliye mahkemesince belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı erkeğin tam kusurlu olduğu ve kadına kusur yüklenmesi doğru değil ise de, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bölge adliye mahkemesi kararının gerekçesinin açıklanan şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HMK m. 370/2).