Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/5828 K.2019/12400

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kadının davasının kabulü, tazminatlar, kusur belirlemesi, yoksulluk ve kendi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı erkek evlilik birliğinin sona ermesine neden olan olaylarda ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden bölge adliye mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenen, ortak konuta gizlice ses cihazı koyma vakıasına kadın tarafından dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında usulünce dayanılmadığı, erkeğin aşırı kıskanç davrandığı vakıasının ise ispat edilemediği,

bu nedenle erkeğe bu vakıaların kusur olarak yüklenemeyeceği, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda davalı-karşı davacı erkeğin yine de ağır kusurlu olduğu anlaşılmakla aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece davacı-karşı davalı kadının yoksulluğa düşeceği gerekçesiyle kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasında davacı-karşı davalı kadının ev hanımı olduğu ve eşinin evinde oturduğu, kira vermediği belirtilmekte ise de, dosyada bulunan gayrimenkul araştırma sonuçlarında davacı-karşı davalıya ait bir kısım taşınmazların bulunduğu görülmekle, bu taşınmazların değerinin ve taşınmazlardan kira geliri bulunup bulunmadığının araştırılarak, kadının mal varlığının kendisini yoksulluktan kurtaracak değerde olup olmadığının tespiti ve sonucuna göre yoksulluk nafakası (TMK m. 175) istemi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ile karar verilmiş olması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir