Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2019/865 K.2019/5629

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı kadının ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının b bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesi ile de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının (HMK m. 341, 362). Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar "47.530 TL" olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, 22.745 TL. ziynet alacağına yönelik bölge adliye mahkemesince verilen karar kesindir. Bu nedenle davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Kadının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalının istinaf talebi bulunmadığı halde, istinaf talebinde bulunan davalı-karşı davacı kadının aleyhine olacak şekilde ilk derece mahkemesi tarafından kadına kusur olarak yüklenmeyen ailesinin erkeğe hakaret etmesine imkan sağladığı vakıasının, bölge adliye mahkemesince kusur olarak yüklenemeyeceğinin, boşanmaya sebebiyet veren diğer vakıalara göre yine de davalı-karşı davacı kadının tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına, karar vermek gerekmiştir.