Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/1709 K.2021/3243

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından manevi tazminat ve nafakaların miktarları ve ziynet alacağı davası yönünden; davalı erkek tarafından ise boşanma davasının kabulü ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

Reddedilen ziynet alacağı miktarı 50.549,49 TL. olup karar tarihindeki kesinlik sınırı 72.070,00 TL.'yi aşmadığından Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362/1-a maddesi gereğince temyiz sınırının altında kaldığı için kesindir. Açıklanan nedenle, davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Boşanma davası yönünden tarafların temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.