Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/2562 K.2021/3837

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa'nın 141/3. maddesi "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297. maddesinde de kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının "c" bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepler açıkça gösterilmelidir.

İlk derece mahkemesince erkek tarafından açılan boşanma davasının yapılan yargılaması sonucunda "Tarafların aralarında ciddi dünya görüşü farklılıklarının bulunduğu, tarafların tanıklık yapan iki kızlarının da benzer mahiyette beyanlarda bulunduğu, hiç bir şekilde anlaşamadıkları, aralarında sürekli tartışma çıktığı, bu durumun çocukları da rahatsız edecek boyuta, onların da hayatlarını etkileyecek duruma geldiği,

tarafların çeşitli nedenler ile evliliği bu aşamaya kadar devam ettirmiş olmalarının birbirlerine karşı olan davranışlarını affettikleri anlamına gelmeyeceği veya taraflar için kazanılmış bir hak bahşetmeyeceği, zira hayata bakış açılarındaki farklıklar, aralarında sürekli devam eden tartışlamalar ve birbirlerine karşı ortaya koydukları ancak ispatlanamayan ithamlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, taraflar arasında karı koca ilişkisinin bulunmadığı, bu evlilikte korunacak hukuki bir yararın kalmadığı,

evliliğin bu hale gelmesinde her iki tarafın da kusurlu olduğu" gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, davalı kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir.

Hükme karşı taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine bölge adliyle mahkemesi tarafından dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda “Davanın kabulüne ve kusur tespitine” yönelik kadının istinaf talebinin reddine, erkeğin "Kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasına" yönelik istinaf talebinin kabulü ile kadının süresinden sonra yapmış olduğu yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmiştir.

İlk derece mahkemesince boşanmaya sebebiyet veren olaylarda her iki tarafın da kusurlu olduğu belirtilmiş ancak taraflara hangi vakıadan dolayı hangi kusurların yüklendiği ve kusur oranları açık ve net olarak belirtilmemiştir.

Bölge adliye mahkemesince de "Toplanan delillerden; mahkemece taraflara yüklenen kusurlu eylemlerin sabit olduğu, usulüne uygun şekilde ileri sürülmeyen ve süresinde dayanılmayan “şiddet ve hakaret” vakıaları nedeniyle erkeğe kusur yüklenmemesinin doğru olduğu, taraflar arasında meydana gelen geçimsizliğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olduğu, boşanmaya yol açan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları" şeklindeki gerekçe ile ilk derece mahkemesi kararına atıfta bulunulduğu, taraflara yüklenen kusurlu davranışların neler olduğunun bölge adliye mahkemesince de açık ve net bir biçimde ortaya koyulmadığı görülmektedir.

Hüküm bu yönüyle yeterli gerekçeden yoksundur. Açıklanan nedenlerle karar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/1-e maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu haliyle gerekçesiz şekilde karar oluşturulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.