Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2021/8681 K.2021/9590

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı erkeğe kusur olarak yüklenen evdeki eşyaları kırdığı vakıasının 5 yıl öncesine ait olduğu, sonrasında evlilik birliğinin uzun süre devam ettiği, bu itibarla belirtilen vakıanın erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceği, ancak mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre davalı erkeğin yine de tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı kadının çalıştığı sürekli ve düzenli gelirinin bulunduğu, tarafların ekonomik durumlarının birbirlerine yakın olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunu'nun 175. maddesi gereğince boşanma yüzünden yoksulluğa düşme koşulları oluşmamıştır. Öyleyse davacı kadının yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.