Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10294 K.2023/796

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kısmen kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalının aşırı kıskançlık yaptığını, evin anahtarını vermediğini, kapıyı üzerine kilitlediğini, kendisini aldattığı yönünde suçlamalar yaptığını, aşağıladığını, hakaret ve tehdit ettiğini, ihtiyaçlarını karşılamadığını, harçlık vermediğini belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını belirterek boşanmalarına, 50.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ile aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarının hiçbirinin doğru olmadığını, eşini sevdiğini, eşinin, davalının yaşı ilerlediği, bakıma muhtaç hale geldiği için bakımından kaçtığını, evi bu yüzden terk ettiğini, evliliğinin otuz yıl sürdüğünü, bakmayınca kız kardeşinin evine sığındığını, hem boşanma davasını hem de nafaka ve tazminat taleplerini kabul etmediğini, davanın reddine karar verilmesini aksi halde 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminat talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin karısının başkalarıyla birlikte olduğunu iddia ettiği, kadını tehdit ettiği ve eve kilitlediği, eşine özel harcamaları için para vermediği, kadının komşusuna, yakınlarına ve arkadaşlarına gitmesini kısıtladığı, hakaret edip aşağıladığı,

kapının önünden geçenlere kırıkların geçiyor diye kadına yakıştırmalar yaptığı, erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davacı kadının boşanma davasının 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince kabulü ile tarafların boşanmalarına, davacı lehine hükmedilen aylık 450,00 TL tedbir nafakasının 200,00 TL arttırılarak 650,00 TL tedbir nafakasına ve aylık 700,00 TL yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminata, davalının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin maddî imkanlarının yeterince dikkate alınmadığını belirterek kararı lehine hükmedilen yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat miktarlarının düşük olduğunu belirterek istinaf etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; iddialarını kesinlikle kabul etmediklerini, davacı kadının müvekkili en zor zamanlarında terk etmiş olduğunu, bu ayrılıkta müvekkile izafe edilecek hiç bir kusur olmadığını, dava konusu olayda kişilik hakları saldırıya uğrayan ve kusursuz olan tarafın müvekkili olduğunu belirterek kararı kusur belirlemesi, tedbir ve yoksulluk nafakaları, maddî ve manevî tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri, kabul edilen kadının boşanma davası yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin tam kusurlu olduğu, tarafların boşanmalarına karar verilmesinde bir isabetsizlik olmadığı, herhangi bir geliri ve malvarlığı bulunmayan, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılan ve boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmayan davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinde isabetsizlik olmadığı, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, günün ekonomik koşulları, davacı kadının zorunlu ihtiyaçları ve hakkaniyet ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, hükmedilen nafakanın miktarının az olduğu,

boşanmaya sebep olan olaylarda daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı anlaşılan, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen, en azından eşinin maddî desteğini yitiren davacı kadın yararına, tarafların boşanmaya neden olan olaylardaki kusur dereceleri, tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve beklenen menfaatlerin kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, maddî tazminat ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle davacı kadın lehine aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına ve yoksulluk nafakasının her yıl üretici fiyat endeksi oranında artırılmasına,

kadın lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilerek kadının yoksulluk nafakası ile tazminat miktarları yönünden istinaf talepleri kabul edilmiş, erkeğin tüm, kadının diğer istinaf talepleri ise esastan reddedilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; iddialarını kesinlikle kabul etmediklerini, davacı kadının müvekkili en zor zamanlarında terk etmiş olduğunu, bu ayrılıkta müvekkile izafe edilecek hiç bir kusur olmadığını, dava konusu olayda kişilik hakları saldırıya uğrayan ve kusursuz olan tarafın müvekkili olduğunu belirterek kararı kusur belirlemesi, kadının kabul edilen davası, tedbir ve yoksulluk nafakaları, maddî ve manevî tazminatlar, reddedilen tazminat talepleri yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, kadının evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle davalı boşanma davasının kabulü şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların kusur durumları, kadın yararına maddî ve manevî tazminat ile tedbir ve yoksulluk nafakası koşullarının oluşup oluşmadığı, miktarlarının uygun olup olmadığı, erkeğin tazminat taleplerinin reddi kararının doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu ve 175 inci maddesi hükümleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,