Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/10955 K.2023/1548

Taraflar arasındaki davacı kadın tarafından açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün tedbir nafakaları ve geçici kişisel ilişki düzenlemesi yönünden kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine, geçici kişisel ilişki tesisine ve tedbir nafakalarına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava ve dilekçesinde özetle; erkeğin evin ihtiyaçları ile ilgilenmediği, kendi maaş kartını ve kadına takılan altınları babasına verdiğini, kadının maaş kartına el koyduğunu, evin tüm abonelik faturalarının kadının babası tarafından ödendiğini, doğumunda yanında olmadığını, geldiğinde de olay çıkarıp hakaret ve küfür ettiğini, kendisine ve ailesine karşı kötü davranıp haraket ettiğini, evin oda kapılarını kilitlediğini, evin kilidini değiştirip kadının ve çocuğu kapı önüne koyduğunu,

birden çok kez şiddete uğradığını iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 162 pek kötü muamele ve onur kırıcı davranış nedeniyle boşanmalarına, müşterek çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesine, çocuk yararına aylık 800,00 TL nafakaya, davacı kadın yararına aylık 750,00 TL nafakaya karar verilmesini, tazminatın haklarının saklı tutulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, iftira boyutunda iddialar olduğunu, kadının sürekli ailesinin yanında kaldığı, çocuğun isim konulması sırasında kayınbabasının kadını dövdüğünü, ailesine hakaret ettiğini, birlik görevlerini yerine getirmediğini, çalışıyor olmasın rağmen evin geçimine katkı sağlamadığını, evde olmamalarına rağmen faturaların yüksek gelmesi nedeniyle kadının ailesinin kullandığını düşünerek kapıları kilitlediğini ileri sürerek davanın reddine, karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile şiddete uğradığına dair yeterli delil bulunmadığı, davacının davalının ekonomik şiddetine ve pek kötü muamelesine uğradığına dair yeterli delil bulunmadığı, davalının davacıya onur kırıcı nitelikte sözlü veya fiziki davranışlarda bulunduğuna dair yeterli delil bulunmadığı gerekçesi ile 4721 sayılı Kanun’un 162 nci maddesi gereğince açılan davanın reddine, müşterek çocuğun velâyetinin tedbiren davacı anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında tedbiren kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir nafakasına, davacı yararına aylık 350,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının reddedilen davasına, kişisel ilişki süresine ve kadın yararına hükmolunan nafakaların miktarına itiraz ederek karar kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile velâyeti tedbiren anneye verilen ortak çocuk ile baba arasında her hafta sonu pazar günü ve her hafta ... günleri kurulan kişisel ilişki anneyi tüm hafta sonları eve bağımlı hale getirecek ve velâyet görevini gereği gibi yerine getirmesine engel olacağı,

ayrıca bu şekilde kurulan kişisel ilişkide her hafta sonu yer ve ortamı değişen çocuğun da üstün yararı bulunmadığı ve tedbir nafakalarının az olduğu gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) birinci fıkrasının (b) bendinin (2) inci alt bendi gereğince kadının istinaf başvurusunun geçici kişisel ilişki düzenlemesi ve tedbir nafakaları yönünden kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle müşterek çocuk ... ... ile davalı baba arasında her ayın 1 inci ve 3 üncü haftası pazar günü saat 09.00'dan akşam saat 17.00'a,

her yılın dini bayramlar olan ... ve Kurban Bayramının 2 nci günü saat 09.00'dan saat 17.00'a kadar tedbiren kişisel ilişki düzenlenmesine, kadın ve çocuk yararına ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir nafakasına karar verilmiştir.

2.Kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özelilikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmediği gerekçesi ile davacı kadının diğer istinaf taleplerinin 6100 sayılı Kanun’un 353 üncü maddesinin 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; erkeğin ekte bulunan suç duyurusu nedeniyle alınan beyanında oda ve ev kapılarını kilitleyerek işe gittiğini ikrar ettiğini, dosyada dinlenilen tanıkların da bu davranışını beyan ettiğini, 2 aylık çocuğu ile odadan dışarı çıkamadığını, ayrıca evin kilidini değiştirerek kadının eve girmesini engellediğini, silah zoruyla ters ilişkiye zorladığını ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından 4721 sayılı Kanun’un 162 nci maddesinde düzenlenen pek kötü muamele ve onur kırıcı davranış nedeniyle açılan boşanma davasının kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, davacı kadının isnat ettiği vakıaları ispat edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 162 nci maddesinin birinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 185 inci maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,