Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/11343 K.2023/3328

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, bu karara karşı davalı davacı erkek vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ise süre yönünden reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair kararın davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusunun süre yönünden reddine dair karara karşı, davalı davacı erkek vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, esastan reddedilmesi üzerine, davacı davalı kadın vekili tarafından kararın kötü niyetli olarak istinaf edildiği gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 351 inci maddesi yollaması ile 329 uncu maddesi uyarınca vekâlet ücreti borucunu ödemesine ve disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi talebi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 21.11.2022 tarihli ek karar ile davacı davalı kadın vekilinin talebinin reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı davacı erkek vekili tarafından, Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin davalı davacı kadının kusurlu davranışları nedeni ile temelinden sarsıldığını iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına her yıl ÜFE oranında arttırılmak üzere aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 500.000 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı davacı erkek vekili cevap ve birleşen dava dilekçesinde özetle; davacı davalı kadının iddialarının kabul etmediklerini belirtmiş, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kadının kusurlu olduğunu iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, müvekkili yararına aylık 500.00,00 TL maddî ve 500.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Asıl Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun’un 166 ncı maddesi birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, davacı davalı kadın yararına hükmedilen aylık 300,00 TL tedbir nafakasının, karar tarihinden itibaren aylık 600,00 TL olarak devamı ile erkekten alınarak kadına verilmesine, nafakanın her yıl ÜFE oranında arttırılmasına, kadın yararına 40.000,00 TL maddî ve 40.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin tazminat taleplerinin reddine hükmedilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesinin Ek Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı, davalı davacı erkek vekili Avukat ...'na 21.08.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı davacı erkek vekili tarafından yasal süreden sonra 06.09.2022 tarihinde istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İlk Derece Mahkemesinin 23.09.2022 tarihli ek kararı ile davalı davacı erkek vekiline asıl kararın 21.08.2022 tarihinde tebliğ edildiği, davalı davacı erkek vekili tarafından iki haftalık yasal süre geçtikten sonra 06.09.2022 tarihinde istinaf kanun yoluna başvurulduğu gerekçesi ile davalı davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 345 inci ve 352 nci maddeleri gereğince süre yönünden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 24.06.2022 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı davacı erkek vekili; İlk Derece Mahkemesine karşı yasal süre içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulduğu belirtilerek; istinaf başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin ek karar yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen gerekçeli kararın davalı davacı vekiline e-tebligat yoluyla 21.08.2022 tarihinde tebliğ edildiği, istinaf dilekçesini verme süresinin son gününün 04.09.2022 tarihi olan pazar gününe denk gelmesi nedeni ile davalı davacı erkek vekilinin kararı en son 05.09.2022 tarihinde istinaf edebileceği ancak istinaf başvuru dilekçesinin 06.09.2022 tarihinde yasal süre geçtikten sonra verildiği, dolayısıyla davalı davacı erkek vekilinin süresinde yapılmayan istinaf talebinin reddine dair İlk Derece Mahkemesi ek kararın isabetli olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddedilmesi üzerinde, davacı davalı kadın vekili tarafından davalı davacı erkek vekili tarafından kararın kötü niyetli olarak istinaf edildiği iddiası ile 6100 sayılı Kanun'un 351 inci maddesi yollaması ile 329 uncu maddesi uyarınca davalı davacı erkeğin vekâlet ücreti borucunu ödemesine ve disiplin para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi talep edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.11.2022 tarihli ek kararı ile davalı davacı erkek vekilinin istinaf kanun yoluna başvurusunun kötü niyetli yaptığının kabulüne yeterli delil olmadığı gerekçesi ile talebin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen asıl kararına karşı süresi içinde davalı davacı erkek vekili tarafından, ek kararına karşı davacı davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı davacı erkek vekili tarafından istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

2.Davacı davalı kadın vekili tarafından davalı davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun açıkça kötü niyetli olduğu ve 6100 sayılı Kanun'un 329 uncu maddesi koşullarının oluştuğu belirtilerek, Bölge Adliye Mahkemesinin 21.11.2022 tarihli ek kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık davalı davacı erkek vekili tarafından İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yasal süre içerisinde istinaf kanun yoluna başvurulup başvurulmadığı ve davalı davacı erkek vekili tarafındın istinaf başvurusunun süre yönünden reddi kararına karşı yapılan başvurunun kötü niyetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 329 uncu maddesi, 345 inci maddesi, 351 inci maddesi, 352 nci maddesi, 369 uncu maddesi , 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ve Bölge Adliye Mahkemesinin 21.11.2022 tarihli ek kararının, 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,