Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2022/5011 K.2023/667

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın da kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 22.02.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde temyiz eden davalı karşı davacı ... vekili Av. ... ve karşı taraf katılma yoluyla temyiz eden davacı karşı davalı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşmaları dinlendikten sonra belirlenen saatte işin incelenerek karara bağlanması için Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava, karşı davaya karşı sunduğu cevap ve karşı davaya karşı sunduğu ikinci cevap dilekçelerinde özetle; tarafların 2018 yılında evlendiğini, bu evliliklerinden ortak çocuklarının olmadığını, erkeğin, kadına, fiziksel, psikolojik ve ekonomik şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, kıskanç olduğunu, bağımsız konut temin etmediğini, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını, kadının, erkeğin ve erkeğin annesi tarafından tehdit edildiğini, birlik görevlerini ihmâl ettiğini, düğünde takılan ziynet eşyalarının kadından gizli bir şekilde alarak bozdurduğunu, kadını ailesinin evine bıraktığını,

sadakat yükümlülüğünü ihlâl ettiğini, cinsel birliktelikten kaçındığını, karşı dava dilekçesinde dayanılan vakaların gerçeği yansıtmadığını, iddia ederek asıl davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle tarafların boşanmalarına, karşı davanın reddine, kadın yararına 1.000,00 TL tedbir nafakası, 1.000,00 TL yoksulluk nafakası, 100.000,00 TL maddî tazminat, 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili cevap, karşı dava dilekçesinde özetle; davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından sunulan dava dilekçesini kabul etmediklerini, kadın vekilinin dava dilekçesinde dayandığı vakaların önceye dayalı olduğunu ve kadın tarafından affedildiğini, erkeğe kusur olarak yüklenemeyeceğini, kadının, erkeğin annesine fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, birden fazla kez ortak konutu terk ettiğini, güven sarsıcı davranışta bulunduğunu, birlik görevlerini ihmâl ettiğini, ziynet eşyalarının kadında olduğunu, erkeğe hakaret ettiğini, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığını,

fiziksel şiddet uyguladığını, aile arasında kalması gerekenleri başkaları ile paylaştığını, cinsel birliktelikten kaçındığını, erkeği ortak konuttan kovduğunu, iddia ederek karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle tarafların boşanmalarına, asıl davanın reddine, erkek yararına 100.000,00 TL maddî tazminat ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, eşine fiziksel şiddet uyguladığı ve değer vermediği, eşini hizmetçi gibi kullandığı, bağımsız konut temin etmediği, annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, güven sarsıcı davranışta bulunduğu; kadının ise eşine ve eşinin annesine hakaret ettiği, eşiyle arasındaki özel bilgileri başkalarına anlattığı, eşinin annesinin üzerine yürüyüp omzundan ittirdiği bu durumun tüm dosya kapsamı ile ispatlandığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda erkeğin kadına nazaran ağır kusurlu olduğu,

gerekçesiyle, her iki davanın da kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi gereği boşanmalarına, kadın yararına tarafların ekonomik ve sosyal durumları ile kusur durumları birlikte değerlendirilerek aylık 450,00 TL tedbir nafakası, 550,00 TL yoksulluk nafakası, 18.000,00 TL maddî tazminat ve 18.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin maddî tazminat ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili katılma yoluyla; taraflar arasındaki boşanma davasının yapılan yargılaması sonunda; İlk Derece Mahkemesi tarafından hatalı kusur belirlemesi ile karar verildiği, erkeğin boşanma davasının kabulü karar verilmesinin hatalı olduğu, kusur durumu ve tarafların ekonomik ve sosyal durumu dikkate alındığından kadın yararına hükmedilen tazminatların ve nafakaların miktarlarının az olduğu belirtilerek karşı davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili; İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen kararın gerekçesiz olduğu, eksik araştırma ile karar verildiği, bu durumun adil yargılanma hakkını ihlal ettiği, eksik araştırma neticesinde verilen kararın kusur belirlemesi yönünden hatalı olduğu, kadının davasının kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, hatalı kusur belirlemesine dayanarak kadın yararına maddî tazminat, manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakasına hükmedilmesi ve erkeğin maddî tazminat manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek asıl davanın kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinin usul ve yasaya uygun olduğu, geliri ve malvarlığı bulunmayan, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılan ve boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmayan kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesinin doğru olduğu, kadının, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tam ya da ağır kusurlu olmadığı,

mevcut veya beklenen menfaatlerinin boşanma yüzünden zedeleneceği, en azından eşinin maddi desteğini yitireceği, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü ve beklenen menfaatlerin kapsamı dikkate alınarak maddî tazminata hükmedilmesi ve erkeğin bu kusurlu davranışlarının, aynı zamanda kadının kişilik haklarına saldırı mahiyetinde olduğu dikkate alınarak kadın yararına manevî tazminata hükmedilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu, davacı-karşı davalı kadın vekili ve davalı-karşı davacı erkek vekilinin istinaf itirazının yerinde olmadığı gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın vekili tarafından sunulan katılma yoluyla temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

2.Davalı- karşı davacı erkek vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinde; Bölge Adliye Mahkemesinin esastan ret kararının hatalı olduğu belirterek istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebeplerle kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönlerinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasında, taraflar arasında evlilik birliğinin sarsılmasına sebebiyet verecek nitelikte geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, her iki davanın kabulüne karar verilmesinin yerinde olup olmadığı, kadın yararına maddî tazminat ve manevî tazminat, tedbir nafakası, yoksulluk nafakası verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, eksik inceleme bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 323 üncü ve devam maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi; 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Duruşma için takdir olunan 8.400,00 TL'lik vekâlet ücretinin ...'tan alınıp ...'a verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,