Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/100 K.2023/1578

Taraflar arasındaki nafaka arttırımı ve nafakanın kaldırılması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, kararın kesinleşmesi sonrasında davalı-davacı erkek vekilince tavzih talebinde bulunulmuş, davalı-davacı erkek vekilinin tavzih talebi Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince reddedilmiştir.

Mahkemenin tavzih talebinin reddine ilişkin kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava, iştirak ve yoksulluk nafakasının artırılması isteğine ilişkin olup, reddedilen yıllık nafaka miktarı 32.400,00 TL olup, Bölge Adliye Mahkemesince verilen asıl karar ile 14.11.2022 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkin karar miktar itibarıyla kesindir. Bu nedenle davalı-davacı erkeğin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.