Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1150 K.2023/4341

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının çocukların bakımına özen göstermediğini, ilgisiz ve kötü davrandığını, aç bıraktığını, şiddet uyguladığını, alıngan davranışlar sergileyerek erkeğin sözlerini çarpıttığını, ortak çocuklar yüzünden çıkan bir tartışma sonrasında evi terk ettiğini, argo ve küfürlü konuşmaları olduğunu, güven sarsıcı davrandığını, en son başka erkekle kaçtığını, halen bu erkek ile beraber yaşadığını ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin babaya bırakılmasına,

ortak çocuklar yararına aylık 750,00'şer TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine, erkek yararına ise 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın usulüne uygun tebliğe rağmen süresinde davaya cevap vermemiş, aşamalarda davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının ortak çocuklara fiziki şiddet uyguladığı, onlara beddua ettiği, G. isimli erkek şahıs ile birlikte güven sarsıcı davranışlar içerisine girerek sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğu gerekçesiyle erkeğin davasının kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, sosyal inceleme raporundaki tespitler ve ortak çocukların beyanları doğrultusunda velâyetlerinin babaya verilmesine,

anneleri ile aralarında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar yararına aylık 350,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmesine, kararın kesinleşmesinden sonra aynı miktar üzerinden iştirak nafakası ödenmesine, yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle erkek yararına 10.000,00 TL maddî, 10.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı erkek vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının velâyeti kendisine bırakılan ortak çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakasının miktarı ile kişisel ilişki düzenlemesi yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı kadın vekili istinaf dilekçesiyle; İlk Derece Mahkemesi kararının tüm yönlerden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının ortak çocuklara ilgisiz davrandığını, onlara şiddet uyguladığını, ortak çocukları terk ederek evden ayrıldığını, bakım ve gözetim yükümlülüğüne aykırı davrandığını, sabit bir ikametgahı olmadığını, beraber yaşadığı erkeğin nasıl bir karaktere sahip olduğunun bilinmediğini, böylece çocuklar ile anneleri arasında kurulan yatılı kişisel ilişki kararının hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kişisel ilişki ve iştirak nafakası miktarı yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının kusurlu bir davranışının olmadığını, erkeğin kadına fiziksel şiddet uyguladığını, tehdit ettiğini, kök ailesi ile birlikte yaşamaya ve evi terke zorladığını, böylece tam kusurlu olduğu, davasının kabulünün hatalı olduğunu, ortak çocukların anneye verilmemesine ilişkin dosyada veri olmadığını, aleyhine hükmedilen tazminat ve iştirak nafakası miktarının fahiş olduğunu, ön inceleme duruşmasında talep edilmiş olmasına rağmen kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmemesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın tüm yönlerden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı erkek tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, davanın kabulü ile erkek yararına tazminat verilmesine ilişkin koşuların oluşup oluşmadığı, ortak çocukların velâyetinin babaya verilmesi ve velâyeti babaya verilen çocuklar ile anneleri arasında yatılı kişisel ilişki kurulmasının ortak çocukların üstün yararına olup olmadığı, erkek yararına hükmedilen tazminatlar ile ortak çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakası miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı, kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmesine ilişkin şartların gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 323 ve 324 üncü maddeleri, 330 uncu, 335 inci ve 336 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,