Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1758 K.2023/5016

Taraflar arasındaki karşılıklı açılan boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

... kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının müvekkiline karşı sözlü ve kaba şiddet uyguladığını, müvekkilinin bir den çok kere darp ettiğini, müvekkilinin kendisine ve ailesine sinkaflı küfürler ederek aşağılamayı alışkanlık haline getirdiğini, davalının müvekilinin kızını evinde misafir etmesine onunla görüşmesine, kızının evine gitmesine izin vermediğini, psikolojik baskı uyguladığını evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediğini, bu nedenle evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına 2.500,00 TL artırım ile birlikte nafaka ve 250.000,00 TL faiziyle birlikte manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili, cevap-karşı dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 3 yıldır parkinson hastası olduğunu, tedavi sürecinde davacının hiçbir muayeneye gitmediğini, parkinson hastalığı ilerledikçe hastanın yardıma ihtiyaç duyulan bir hastalık olduğunu bildiğinden davacının çeşitli sorunlar çıkararak bahane üretmeye başladığını, psikolojik şiddet uyguladığını iddia ederek bu nedenle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, müvekkili yararına 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, tarafların ikinci evlilikleri olduğu ve ilk evliliklerinden olan çocuklarla birlikte yaşarken aralarında çocuklar nedeni ile anlaşmazlıklar yaşandığı, erkeğin şiddetli geçimsizliğe sebebiyet verecek aşağılayıcı, hakaretamiz söz ve davranışlarda bulunduğu, kadının eşine sevgi saygı, göstermediği, tarafların uzun süredir ayrı yaşamaya başladığı, tarafların anlaşamadıkları sık sık tartıştıkları, kadın eşin de davalının hastalığı süresince eşine yeterli ilgi ve desteği vermediği,

evlilik birliğinin taraflar açısından çekilmez hale gelmesinde yukarıda anlatılan sebeplerle eşit kusurları nedeniyle tarafların boşanma davalarının ayrı ayrı kabulü ile, asıl ve birleşen boşanma davalarının kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721Sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına kadının nafaka ile maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı-davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kadının tanık ifadelerinin soyut olduğunu, müvekkilinin kusurunun ispatlanmadığını, kusura dair eksik ve hatalı değerlendirme yapıldığını belirterek kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevî tazminat taleplerinin reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

2.... kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflar arasında kadın eşin darp edildiğine ilişkin ceza davasının ... 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/586 Esas sayılı dosyasında devam ettiğini, fiziksel şiddete ilişkin sunulan deliller göz ardı edilerek tarafların eşit kusurlu olduğu kanaatine varılmasının hatalı olduğunu,kadının şiddet gördüğünü, erkeğin tam kusurlu olduğunu belirterek erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, manevî tazminatın reddi, nafakaların reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkek eşin, İlk Derece Mahkemesince yüklenen kusurların yanı sıra kadın eşe yönelik fiziksel şiddet uyguladığı, hakaretamiz söz ve davranışlarda bulunduğu, kadın eşin ise eşine sevgi saygı göstermediği, erkek eşe hastalığı süresince yeterli ilgi ve desteği göstermediği gerekçesi ile kadının kusur tespitine yönelik istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi karar gerekçesinin boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı erkek eşin ağır, ... kadın eşin az kusurlu olduğu şeklinde düzeltilmesine,

davacı-davalının kusur tespitine ve manevî tazminata yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın lehine 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin ikinci fırkası gereğince takdiren 60.000,00 TL manevî tazminatın boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, ... kadının diğer, davalı-davacı erkeğin tüm yönlerden istinaf başvurusunun ise esastan reddine karar vermek gerekmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının tanık ifadelerinin soyut olduğunu, müvekkilinin kusurunun ispatlanmadığını, kadının ilgisiz olduğunu, kusura dair eksik ve hatalı değerlendirme yapıldığını belirterek kusur belirlemesi, manevî tazminat yönünden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık; kusur tespiti, delillerin takdirinde hata edilip edilmediği, kadın lehine hükmedilen manevî tazminat noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesi, 174 üncü maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,