Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/1760 K.2023/4517

Taraflar arasındaki asıl ve karşı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'ilerine, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; erkeğin kadına hakaret, tehdit ve küfürler ettiğini, kadına fiziksel şiddet uyguladığını, son yaşanan olayda evin kapısını kilitleyerek içeri girmesini engellediğini, çocukları dahi kilosu nedeniyle aşağıladığını iddia ederek asıl davanın kabulüne tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin kadına verilmesine, ortak çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 1.000,00 TL tedbir-iştirak nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî tazminat ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili cevap-karşı dava ve ikinci cevap-karşı dava cevaba cevap dilekçelerinde özetle; kadının iddialarının doğru olmadığını, kapıyı bilerek açmama durumunun söz konusu olmadığını, erkeğin, kadına karşı fiziksel veya duygusal şiddet uygulamadığını beyanla birlikte, kadının ev işlerine ilgisiz olduğunu, sorumluluklarını yerine getirmediğini, eve geç saatte geldiğini, inatçı, sinirli ve baskıcı olduğunu, ailesiyle ve kardeşleriyle görüşmemesi için baskı uyguladığını, geç geldiği zamanlarda erkeği eve almadığını, erkeğe hakaret ve tehdit ettiğini, basit nedenlerle tartışma çıkarttığını iddia ederek asıl davanın reddine,

karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin erkeğe verilmesine, çocuklarla arasında kişisel ilişki tesisine, 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin eşine fiziksel şiddet uyguladığı, "salak, karı karı değil, şerefsiz" gibi sözler ile sinkaflı küfürler ederek hakaret ettiği, müşterek çocuklara sert davrandığı, kadını devamlı olarak çevresine "şunu yapmıyor, bunu yapmıyor" diyerek eleştirdiği, kadını müşterek eve almadığı;

kadının ise davalı/davacı eşine 'gerizekalı' diyerek hakaret ettiği, eşini eve almayacağını söyleyerek tehdit ettiği, basit sebeplerden kavga çıkardığının tüm dosya kapsamından sabit ise de, erkeğin dava devam ederken yargılama sırasında kadına olanlardan dolayı pişman olduğunu, eşini çok sevdiğini, boşanmak istemediğini belirten mesajlar gönderdiği anlaşıldığından erkeğin atmış olduğu mesajlar af sayılacak davranış olarak kabul edilip kadına kusur yüklenemeyeceği belirlenmekle erkeğin tam kusuruyla evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olduğu gerekçesi ile asıl davanın kabulüne,

tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, baba ile çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, çocuklar yararına ayrı ayrı aylık 700,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, 22.000,00 TL manevî tazminatın ve 30.000,00 TL maddî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine,karşı davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur tespiti, maddî, manevî tazminat miktarları ile tedbir-iştirak nafakası miktarına yönelik istinaf yoluna başvurmuştur.

2.Davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; hükmün tamamı bakımından istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava tarihinden sonra erkek tarafından kadına gönderildiği anlaşılan mesaj içeriklerinde ve mesajlarda kullanılan ifadelerde erkeğin eşinden ayrılmak istemediği, birlikte yaşamaya devam etmek istediği, hatta eşinin kendisini affetmesini beklediği, bu yönde talepte bulunduğu, bu haliyle mesaj içeriklerinin barışma girişiminin ötesinde açıkça af iradesini yansıtmakta olduğu gözetildiğinde kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği,

kusur belirlemesinin doğru olduğu bu nedenle asıl davanın kabulünün ve karşı davanın reddinin, çocukların velâyetlerinin anneye verilmesi ile babayla aralarında kişisel ilişki kurulmasının, tarafların sosyal ekonomik durumları ve hakkaniyet ilkesi göz önüne alınarak nafaka ve tazminat miktarlarının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı- karşı davalı kadın temyiz dilekçesinde özetle; kusur tespiti, maddî, manevî tazminat miktarları ile tedbir-iştirak nafakası miktarına yönelik olarak istinaf dilekçesinde belirttiği hususları tekrar ederek hükmün bozulması talebiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

2.Davalı- karşı davacı erkek temyiz dilekçesinde özetle; asıl davanın kabulü, karşı davanın reddi, kusur tespiti, maddî ve manevî tazminatlar yönünden hükmün bozulması talebiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık davacı karşı davalı kadın vekili ve davalı karşı davacı erkek vekilinin açtığı evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki nedenine dayalı asıl ve karşı boşanma davasında; taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkân vermeyecek derecede geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik varsa kusurun kimden kaynaklandığı, asıl davada boşanma davasının kabulünün ve karşı davanın reddinin doğru olup olmadığı, çocukların velâyetinin hangi tarafta kalmasının çocukların üstün menfaatine uygun olacağı, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesi şartlarının ve miktarının, yine tedbir ve iştirak nafakası miktarlarının hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu maddesi,174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 182 inci maddesi, 327 inci, 328 inci, 329 uncu, 330 uncu, 335 inci vd. maddeleri. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci, 51 inci ve 58 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı-karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı-karşı davalı kadın vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen maddî tazminat azdır. 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci madde hükümleri dikkate alınarak, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince daha uygun miktarda maddî tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının davacı-karşı davalı kadın yararına hükmedilen maddî tazminat yönünden ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının maddî tazminat miktarı yönünden kadın yararına BOZULMASINA,

3.Davalı-karşı davacı erkek vekilinin tüm, davacı- karşı davalı kadın vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmanın kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden davacı- karşı davalı ...'e iadesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı- karşı davacı ...'ye yükletilmesine,