Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2011 K.2023/5856

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüyle tarafların boşanmalarına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadının istinaf başvurusunun kısmen kabulüyle kararın kaldırılarak yeniden kısmen esas hakkında hüküm kurulmasına, erkeğin tüm, kadının ise sair istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının eşine hakaret ettiğini, ortak konuta almadığını, tokat atmak ve çimdiklemek suretiyle fiziksel şiddet uyguladığını, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda kadının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin bağımsız konut temin etmediğini, eşine ilgisiz davrandığını onu istemediğini, ev eşyalarına yönelik ihtiyaçlara katılmadığını, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunu ileri sürerek asıl davanın reddiyle karşı davanın kabulüne, 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kadının eşine fiziksel şiddet uyguladığı bu şiddete ilişkin olarak erkeğin kolunda oluşan morlukların erkek tanığı tarafından görüldüğü, erkeğin ise kadının annesine "kızını istemiyorum, kızını al git" şeklindeki sözler söyleyerek eşini istemediğini beyan ettiği, böylece evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu oldukları, kadının erkeğe hakaretinden sonra evlilik birliğinin devam ettiği, kadının, eşini eve almadığı yönündeki tanık beyanlarının duyuma dayalı olduğu,

öte yandan evliliğin başında her ne kadar bağımsız konut temin edilmemiş ise de sonrasında tarafların bağımsız konutta bir müddet yaşadığının anlaşıldığı gerekçesiyle bu vakıalar yönünden taraflara kusur yüklenmesinin mümkün olmadığından bahisle asıl ve karşı davanın kabulüyle 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davacı-karşı davalı erkek vekili katılma yoluyla istinaf dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesi kararının kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi yönünden kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğe yüklenen kusurlu davranışlar yanında erkeğin eşine ilgisiz olduğu ve ev eşyalarına yönelik ihtiyaçlara katılmadığı, öte yandan kadına eşine fiziksel şiddet uyguladığı yönünde kusur yüklenmiş ise de bu vakıaya yönelik tanık beyanlarının yeri ve zamanı belli olmayan soyut ifadelerden ibaret olduğu, dosya içeriğine göre bu kusurun ispatlanamadığı, sonuç olarak "kızını istemiyorum, kızını al git" diyen, eşine karşı ilgisiz olan, ev eşyalarına yönelik ihtiyaçlara katılmayan erkeğin evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu,

kadına yüklenebilecek bir kusurlu davranışın ise ispatlanamadığı gerekçesiyle kadının erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminatlara yönelik istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının bu yönlere ilişkin hüküm fıkralarının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulması suretiyle tarafların kusur oranının açıklanan şekilde düzeltilmesine, erkeğin asıl davasının reddine, kadının maddî ve manevî tazminat taleplerinin kısmen kabulüyle kadın yararına yasal şartları oluştuğu gerekçesiyle 30.000,00 TL maddî, 30.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine,

kadının sair, erkeğin ise tüm istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının erkeğe psikolojik ve fiziksel şiddet uyguladığını, hakaret ettiğini, kusurların tanık beyanlarıyla ispatlandığını, erkeğe yüklenen kusurların dosya kapsamında ispatlanamadığını, erkeğin davasının reddiyle kadının tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın erkeğin reddedilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve aleyhine hükmedilen tazminatlar yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, tarafların kusurlu davranışlarına göre erkeğin davasının reddi ile kadının tazminat taleplerinin kabulüne karar verilmesinin isabetli olup olmadığı, isabetli ise miktarların hakkaniyete uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddesi. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı- karşı davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,