Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/2130 K.2023/5149

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmasına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Karar davalı erkek tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalı erkeğin evlilik boyunca kadına karşı sürekli baskıcı davrandığını, evlilik boyunca davalının sürekli psikolojik, ekonomik hatta fiziksel şiddet uyguladığını, her şeyden kavga çıkartırak eline geçeni fırlatarak tehdit, hakaret ve küfürler ettiğini, cimri bir insan olduğunu, kadının evlilik boyunca yokluk içinde yaşadığını, davalının kocalık vazifelerinde keyfi bir tutum sergileyerek yalan söylediğini, yatağını ayırdığını, kendi istediği zaman yaklaştığını, en son 2021 yılının Ramazan Bayramının 2. günü, davalının müşterek haneye sinirli bir şekilde geldiğini,

hakaret ve sinkaflı sözler sarf ettiğini, sürahi, çorba tabağı fırlatarak, seni öldürürüm, şeklinde tehditler ettiğini, cep telefonunu kırdığını, koluna yumrukla vurmak sureti ile darp ettiğini ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın için 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk, 250.000,00 TL maddî ve 150.000,00 manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; eşine karşı hiç bir zaman şiddet, tehdit ve hakarette bulunamadığını, her zaman örnek bir aile olduklarını, pandemi döneminde eve kapanmanın ve işten kaynaklı bazı sorunlarından dolayı hiç yaşamayı istemediği ve tasvip etmediği bir tartışma ortamı yarattığını, kendisinin kesinlikle cimri olmadığını, evinin her türlü ihtiyacını karşılayan, ailesini tatillere götüren bir insan olduğunu, kendisinin eşini çok sevdiğini, eşinin telefonu ile internet bağımlılığı gece saat 04.00'a kadar internette sörf yapmasının kendilerinin aile düzenini olumsuz etkilediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin, kadına karşı hakaret içerikli söylemlerde bulunduğunu, davacı kadına harçlık vermemek ve kadının geçici işlerden kazandığı paraya el koymaya çalışmak sureti ile ekonomik şiddet uyguladığını ve eşyaları fırlatmak suretiyle fiziksel şiddete teşebbüs eylemlerinde bulunduğunu,

davalının tanık deliline dayandığını ancak 10.01.2022 tarihli duruşma 2 nolu ara kararı ile verilen ihtaratlı kesin süreye rağmen tanık isim ve adreslerini içerir tanık listesini sunmadığını bu nedenle tanık deliline dayanmaktan vazgeçilmiş sayıldığının tespitine karar verildiğini ve davalı tanıkları dinlenilmeksizin yargılamaya devam olunduğunu belirterek boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu,

tarafların ekonomik sosyal durumu, kusur durumu ve kadının boşanmakla yoksulluğa düşüp düşmeyeceği değerlendirilerek nafaka ve maddî ve manevî tazminat ödenmesine hükmedildiği gerekçesi ile davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, kadın yararına aylık 500,00 TL tedbir ve 2.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 30.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek boşanma ve fer'îlerinin kabulü ve kusur belirlemesi ile göstermiş olduğu tanıkların dinlenmediğinden bahisle kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olması gerekçesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince davalı erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; boşanmanın ve fer'îlerinin kabulü ve kusur belirlemesi ile göstermiş olduğu tanıkların dinlenmediğinden bahisle kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kadının davasının kabulü, kadın yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar ile miktarlarının şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, davalı erkeğin süresinde ve usulüne uygun olarak tanık listesi verip vermediği, tanıklarının dinlenilememesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci, 176 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 139 uncu, 140 ıncı, 240 ıncı vd. maddeleri, 353 üncü, 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci, 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,