Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/3198 K.2023/6120

...

MAHKEMESİ

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI

2022/1397 E., 2022/3045 K. ...

İLK DERECE MAHKEMESİ

Kahramanmaraş 3. Aile Mahkemesi

SAYISI

2020/571 E., 2021/762 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı boşanma davasının reddine, kadın lehine tedbir nafakasına karar verilmiştir.

Kararın davacı- davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı- davalı kadın dava dilekçesinde özetle; davalı eşin evliliğin kendisine yüklediği hiç bir ödevi yerine getirmediğini, kadına hiçbir zaman harçlık vermediğini , kişisel ihtiyaçlarını karşılamadığını, kadını evlilik süresi boyunca ekonomik, fiziksel ve psikolojik şiddete maruz bıraktığını, davalı eşin borç ödüyorum diye evin hiçbir ihtiyacını karşılamadığını, davalı eşin çocukları için bankada para biriktirdiğini, evi ile ilgilenmediğini, maaşına ilişkin bilgileri eşinden sakladığını, davalı eşin kadına resmi olarak boşanıp birlikte yaşamayı teklif ettiğini,

davalı eşin kadının diş tedavisi masraflarını ödemediğini ve rahatsızlığı ile ilgilenmediğini, davalı eşin baskıları hasebiyle kadının akrabaları ve komşuları ile görüşemediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, kadın için aylık 700,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı- davalı kadın birleşen dava dosyasında cevap dilekçesinde özetle; davalı yanın karşı davasını, cevap dilekçesi ile ya da esasa cevap süresinde ayrı bir dilekçe vermek suretiyle açmadığını, karşı dava dilekçesini ikinci cevap dilekçesi ile birlikte sunduğunu, davalının süresi içinde sunmadığı cevap dilekçesinde ileri sürdüğü iddiaları ve sunmuş olduğu delilleri kabul etmediklerini, davalı yanın iddialarını kabul etmediklerini, erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediğini, kadına ekonomik ve psikolojik şiddet uyguladığını beyan ederek, karşı davanın reddine, açmış oldukları boşanma davasının kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; davacı tarafın iddialarının gerçek dışı olduğunu, eşinin kendisini aşağıladığını ve hor gördüğünü, kadının lükse düşkün olduğunu ve lüks harcamalarının olduğunu, bu nedenle eşinin evini ihmal ettiğini, evini hiçbir zaman ihmal etmediğini, eşinin adına kayıtlı iki iş yerinden kira gelirinin bulunduğunu, boşanmak istediğini beyan ederek, tarafların boşanmalarına, karşı yanın diğer taleplerinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı- davacı erkek vekili birleşen dava dosyasında dava dilekçesinde özetle;davacı kadının eşinin hacda olduğu dönemde, onun bilgisi dışında, şu anda ikamet ettikleri kendisine ait eve taşındığını, kadının maddî durumunun erkekten daha iyi olması nedeniyle kadının başkalarının yanında eşini küçük düşürmekte olduğunu, kadının 2011 yılında taşındıktan sonra eşi ile aynı odada yatmadığını, erkeğin, kadının hamile kaldığını ve çocuğu düşürdüğünü 5 yıl sonra öğrendiğini, kadının eşini rızasını almaksızın kızı ve yeğeninin yanına giderek ortak haneyi terk ettiğini, kadının lüks yaşama özentisinin olduğunu,

birliğin giderlerine katkı sağlamadığını, konuttaki eşyaların erkek tarafından satın alındığını beyan ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile boşanmalarına, ev eşyalarının tarafına iadesine hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflarca karşılıklı olarak açılan boşanma davalarında, gösterilmiş olan tanık ve deliller ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini gerektirir bir kusurlarının olduğunun karşılıklı olarak ispat edilemediği gerekçesi ile taraflarca açılan boşanma davalarının ayrı ayrı reddine, dava tarihinden itibaren kararın kesinleşmesine kadar geçerli olmak üzere davacı kadın için aylık 200,00 TL tedbir nafakasına, davalı birleşen dosya davacısının eşya alacağı davası yönünden usulüne uygun harcı yatırılarak açılmış bir dava bulunmadığından ve harç yatırılmayacağı beyan edildiğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; dosyadaki bütün deliller, taraf beyanları, tanık beyanları dikkate alındığında davalının ağır kusurlu olduğunu, kadın açısından ortak hayatı devam ettirmenin mümkün olmadığı çok net anlaşılmasına rağmen tarafların boşanmalarına karar verilmesi gerekirken , yerel mahkeme tarafından boşanma taleplerinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, Yerel mahkeme'nin e davalı eş kusurlu olmasına rağmen kusur hakkında yanlış sonuca varmış olup hatalı davrandığını, davalı eşin aylık gelirinin asgari ücretin çok üstünde olduğunu ,davalının ek gelirleri olduğunu,

ayrıca üzerine kayıtlı taşınmazlar ve bankada yüklü miktarda parasının mevcut olduğunu, yerel Mahkemece belirlenen tedbir nafakasının hakkaniyete uygun olmadığını ve arttırılmasını talep ettiklerini, yerel Mahkeme'nin gerekçeli kararının yeterince açıklanmadığını ve aydınlatıcı olmadığını beyan ederek asıl boşanma davasının reddi, eksik araştırma ve inceleme, tedbir nafakası miktarı yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile davacı- davalı kadının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1)inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı- davalı kadın vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı- davalı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki kanun yolu itirazlarını tekrar ederek, asıl boşanma davasının reddi, eksik araştırma ve inceleme, tedbir nafakası miktarı yönünden temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsılıp sarsılmadığı, erkeğin boşanmayı gerektirecek kusurlu bir davranışının ispat edilip edilmediği, asıl boşanma davasının reddine karar verilmesinin usul ve kanuna uygun olup olmadığı ve tedbir nafakası miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü, 175 inci ve 330 uncu maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup ... kadın tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

... ...