Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4197 K.2024/1992

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde; kadının, ilk zamandan itibaren evine ve eşine karşı yükümlülüklerini yerine getirmediğini, evden ayrılarak sürekli ailesinin evinde kaldığını iddia ederek; tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın cevap dilekçesinde özetle; erkeğin, bağımsız konut tahsis etmediğini, kayın biraderlerinin evlilik birliğine müdahale ettiklerini ve davacı erkek eşin müdahaleye sessiz kaldığını, evlilik birliği yükümlülüklerini yerine getirmediğini, özel hayatlarının olmadığını, aile bireylerinin kendisini hizmetçi olarak gördüklerini, hamilelik dolayısıyla hasta olabileceğine inanmadıklarını, ortak çocuğun tedavisi, maddî ve manevî ihtiyaçları ile ilgilenmediğini beyan ederek; çocuğunun babasız kalmasını istemediğini bir odalı da olsa ev tutarsa barışmak istediğini davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı erkek eşin tanık beyanlarının evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesini ispatlayacak nitelikte olmadığı gerekçesiyle ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraflarınca bildirilen tanıkların dinlenilmemesinin yasaya aykırı olduğunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 145 inci maddesi gereğince tanıklarının dinlenilmesi gerektiğini, buna karşın davalı kadının kesin süre dolduktan sonra bildirmiş olduğu tanıkların dinlenilmesiyle eşit işlem ilkesi ve hukuki dinlenilme hakkının ihlal edildiğini belirterek tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ikinci tanık listesinde belirtilen tanıkların dinlenilmemesinde usule aykırılık olmadığı, 6100 sayılı Kanun'un 145 inci maddesi gereğince tanıklarının dinlenilmesi şartlarının oluşmadığı evlilik birliğinin devamı eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı iddiası ispatlanamadığı, davalı kadının tanık deliline dayanmaması, 6100 sayılı Kanun'un 243 üncü maddesi gereğince, davalı kadının tanık dinlenmesi için tayin edilen günde tanıklarını hazır etmediği, 243 üncü maddesi şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle;

kadının tanıklarının dinlenilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan davacı erkek eşin, kadının tanıklarının dinlenilmesine yönelik istinaf talebinin kabulüne, sair istinaf itirazlarının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kadının müvekkilinin ailesi ile yaşamak istemediğini, evlilik birliğinin çekilmez hale gelmesinin sebebinin bu olduğunu, kadının birlikte yaşayacaklarını evlenmeden önce bildiğini ve kabul ettiğini, bu hususun ve geçimsizliğin davalı kadının tanık beyanları ile ispatlandığını beyan ederek, reddedilen boşanma davası yönünden kararın bozularak davanın kabulü ile boşanmalarına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte davalı kadından kaynaklanan bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, davanın kabulü koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü ve 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,