Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/4826 K.2024/1770

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davası ile kadının açtığı bağımsız tedbir nafakası davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince bağımsız tedbir nafakası davasının kabulüne, birleşen ve karşı boşanma davalarının kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine, ziynet ve çeyiz alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Dosya içeriğine göre birleşen tedbir nafakası davasında hüküm altına alınan ve temyize konu edilen tedbir nafakasının yıllık toplam miktarı Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca kesinlik sınırı olarak belirlenen 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı-davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin bağımsız tedbir nafakası davası yönünden reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı-davacı erkek vekilinin yukarıdaki paragrafın kapsamı dışında kalan diğer yönlere ilişkin, gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kadına fiziksel şiddet uyguladığını, evden kovduğunu ve ihtiyaçlarını karşılamadığını iddia ederek bağımsız tedbir nafakası davasının kabulüne, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

2.Davacı-davalı kadın vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; erkeğin, kadına fiziksel şiddet uyguladığını, evden kovduğunu, aşırı borçlandığını, evin geçimine katkı sağlamadığını, kök ailesinin etkisinde kaldığını, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, aşağıladığını ve hakaret ettiğini iddia ederek birleşen davanın kabulüne karşı davanın reddine, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, kadın yararına aylık 1.500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, kadın yararına 100.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata, çeyiz ve ziynet eşyası alacağı taleplerinin öncelikle aynen iadesi aksi takdirde bedellerine karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili karşı dava dilekçesinde özetle; kadının iddialarının doğru olmadığını, kadının annesinin hastalığı nedeniyle çoğunlukla baba evinde kaldığını, erkeğin evin yemeğini, çamaşırını yıkadığını, kadının erkeğin ailesine saygısız davrandığını, kadın eve dönmek istemeyince erkeğin kilidi değiştirdiğini, kadının da evin kilidini kırarak eve girdiğini, aynı gün evden ziynet eşyalarını aldığını, çeyiz eşyalarının evde olduğunu, erkeğe fiziksel şiddet uyguladığını iddia ederek asıl ve birleşen davanın reddine karşı davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkek yararına 75.000,00 TL maddî ve 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 04.04.2019 tarih ve 2015/690 E 2019/295 K sayılı kararı ile; erkeğin kadına "öküz, mal.." şeklinde ifadeler kullanarak aşağıladığı ve hakaret ettiği, evin kilidini değiştirdiği ve kadını evden kovduğu; kadın hakkında ise Zonguldak 5.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/318 E. 2016/467 K. sayılı kararı ile eşi ...'e karşı basit yaralamadan HAGB kararı verildiği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı bu haliyle erkeğin ağır kadının hafif kusurlu olduğu gerekçesi ile kadının bağımsız tedbir nafakası davasının kabulüne;

kadın yararına dava tarihinden itibaren aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, karşı davanın ve birleşen davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına 18.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına; kadının altınlarını erkeğe borçlarını kapatması için verdiği iddiasının ispatlanmış kabul edildiği, erkeğin de geri verilmemek üzere altınların kendisine verildiği yönünde bir savunması bulunmadığına göre kadının ziynet alacağı davasının kabulüne, erkeğin cevap dilekçesinde;

kadının çeyiz eşyalarını istediği zaman evde alabileceği beyanı karşısında çeyiz eşyalarının evde kaldığının ispatlandığı bu haliyle kadının talep ettiği çeyiz eşyası alacağının kabulüne,kadının vazgeçtiği çeyiz eşyaları hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili, kusur belirlemesi, asıl ve birleşen davanın kabulü, erkeğin tazminat taleplerinin reddi, kadının tazminat taleplerinin kabulü, ziynet ve çeyiz eşyaları hakkında verilen kabul kararı, hükmedilen nafakanın fazla olduğu yönlerinden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 20.10.2020 tarih ve 2019/1634 E 2020/766 K sayılı kararı ile;ziynet ve çeyiz eşyası yönünden eksik harcın ikmal edilmesine rağmen ıslah dilekçesinin sunulmadığı ve eşyaların tek tek bedellerinin belirlenmediği, yetersiz gerekçe ile hüküm kurulduğu anlaşılmakla davalı-davacı erkek vekilinin istinaf talebinin kabulü ile esası incelenmeksizin İlk Derece Mahkemesince verilen kararının kaldırılmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin kadına "öküz, mal.." şeklinde ifadeler kullanarak aşağıladığı ve hakaret ettiği, evin kilidini değiştirdiği ve kadını evden kovduğu; kadın hakkında ise Zonguldak 5.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2016/318 E., 2016/467 K. sayılı kararı ile eşi ...'e karşı basit yaralamadan HAGB kararı verildiği, eşine fiziksel şiddet uyguladığı bu haliyle erkeğin ağır kadının hafif kusurlu olduğu anlaşıldığından kadının bağımsız tedbir nafakası davasının kabulüne;

kadın yararına dava tarihinden itibaren aylık 400,00 TL tedbir nafakasına, karşı davanın ve birleşen davanın kabulüne, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle tarafların boşanmalarına, erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadın yararına 18.000,00 TL maddî ve 15.000,00 TL manevî tazminata, kadın yararına aylık 500,00 TL yoksulluk nafakasına; kadının altınlarını erkeğe borçlarını kapatması için verdiği iddiasının ispatlanmış kabul edildiği,

erkeğin de geri verilmemek üzere altınların kendisine verildiği yönünde bir savunması bulunmadığına göre kadının ziynet alacağı davasının kabulüne, talep edilen ziynet eşyalarının aynen iadesine mümkün olmadığı takdirde yasal faizi ile birlikte toplam 33.155,00 TL ziynet alacağına, erkeğin cevap dilekçesinde; kadının çeyiz eşyalarını istediği zaman evden alabileceği beyanı karşısında çeyiz eşyalarının evde kaldığının ispatlandığı bu haliyle kadının talep ettiği çeyiz eşyası alacağının kabulüne, kadının feragat ettiği çeyiz eşyaları hakkında feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, asıl ve birleşen davanın kabulü erkeğin tazminat taleplerinin reddi, kadının tazminat taleplerinin kabulü, ziynet ve çeyiz eşyaları hakkında verilen kabul kararı, hükmedilen nafakanın fazla olduğu yönlerinden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; kusur derecelerinin doğru tespit edildiği, boşanmaya neden olan olaylarda, erkek eşin ağır, kadın eşin az kusurlu olduğu, kadın eşin erkek tarafından evi terke zorlandığı, kadının ayrı yaşamakta haklı olduğunu ispatladığı, bu sebeple kadının asıl ve birleşen davasının kabulü kararının yerinde olduğu, kadın yararına maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinde ve düzenli bir işi ve geliri bulunmayan ve boşanmakla yoksulluğa düşeceği anlaşıldığından yoksulluk nafakası hükmedilmesinde herhangi bir isabetsizlik olmadığı,

tüm tanıkların düğünde takılan ziynetlerin bozdurulduğu yönünde ifade verdikleri, davalı erkeğin ise ziynetlerin akıbeti konusunda çelişkili beyanlarda bulunduğu, iddia, savunma, tanık ifadeleri göz önüne alındığında, ziynetlerin erkek tarafından bozdurulduğunun ve kadına iade edilmediğinin anlaşıldığı ziynet alacağının kısmen kabulüne karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik olmadığı,

hükmedilen çeyiz alacağı miktarının 2.580,00 TL olduğu karar tarihi itibariyle parasal sınırın altında ve istinaf kesinlik sınırı içerisinde kaldığı anlaşılmakla, davalı-davacı erkeğin çeyiz eşyası yönünden istinafının kesin karar olması nedeniyle usulden reddine, diğer tüm istinaf taleplerinin ise esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, asıl ve birleşen davanın kabulü, erkeğin tazminat taleplerinin reddi, kadının tazminat taleplerinin kabulü, ziynet ve çeyiz eşyaları hakkında verilen karar, nafakalar yönlerinden temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanma davasında; ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, maddî ve manevî tazminat ile bağımsız tedbir ve yoksulluk nafakası verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşmesi halinde miktarlarının dosya kapsamı ve hakkaniyete uygun olup olmadığı, kadının ziynet alacağı davasının kabulü kararı ile çeyiz alacağı davasında istinaf başvurusunun usulden ret kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Kanun'un 2 nci, 4 üncü, 6 ncı maddesi, 166 birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 197 inci maddesi, 220 nci ve 226 ncı maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddesi.

3.Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davalı-davacı erkek vekilinin bağımsız tedbir nafakasına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Davalı-davacı erkek vekilinin diğer yönlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,