Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/496 K.2024/1370

...

MAHKEMESİ

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI

2021/1614 E., 2022/1714 K.

DAVA TARİHİ : 24.09.2019

İLK DERECE MAHKEMESİ

Kocaeli 5. Aile Mahkemesi

SAYISI

2021/51 E., 2021/43 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki boşanma davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı karşı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün ilgili bölümlerini kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Davacı karşı davalı erkek (asıl) kimlik tespiti yapılan 25.01.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiğini açıkça, kayıtsız ve şartsız olarak bildirmiştir.

Bu durumda, davalı karşı davacı erkeğin temyiz dilekçesinin feragat sebebiyle reddine karar vermek gerekir.

Davalı karşı davacı kadın vekili tarafından gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının eş ve çocuklara ilgisiz olup, dini cemaatlere katıldığını, sık sık evi terk ettiğini, müvekkilinin ailesi ve çevresi ile de sorun yaşadığını belirterek davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline tevdiine, 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin ailesinin etkisinde olduğunu, aşırı afresif ve sinirli davrandığını, ihtiyaçları için para vermediğini, çocuklara şiddet gösterdiğini, erkeğin babasının sürekli tarafların evine alkollü geldiğini belirterek adli yardım talepli olarak asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne, ortak çocukların velâyetinin müvekkiline verilmesine, aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası, aylık 500,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, 75.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir. 03.01.2020 tarihli ara karar ile kadının adli yardım talebinin kabulüne karar verilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının eşine ve çocuklarına yeterli ilgiyi göstermediği, birlik görevlerini yerine getirmediği, erkeğin de eşine ve çocuklarına yeterli ilgi göstermediği, eşinin giyim tarzına müdahale ederek "yüzüğü çıkar ve git" dediği,

bu suretle tarafların eşit kusurlu oldukları gerekçesiyle her iki boşanma davasının kabulü ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, kadının herhangi bir işte çalışmadığı gözetildiğinde kadın yararına aylık 400,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, sosyal inceleme raporundaki tespitler, idrak çağında olan çocuğun görüşü,

kadının evi terk etmek ve çocuklar ile ilgilenmemekten kaynaklı bir kusur belirlemesinin yapılması karşısında velâyet hakkının babaya verilmesinin çocukların üstün yararına uygun olacağı belirtilerek velâyetlerin babaya verilmesine, anne ile çocuklar arasında kişisel ilişki tesisine, annenin iştirak nafakası talebinin ise reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; erkeğin davasının kabulü, kusur, velâyet, reddedilen tazminat ve iştirak nafakası talepleri ve yoksulluk nafakası miktarı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının, "erkeğin davasının kabulüne, kusur belirlemesine ve reddedilen tazminatlara" yönelik istinaf talebinin kısmen kabulü ile, mahkemece kadına yüklenen kusurlu davranışların ispatlanamadığının anlaşılması karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğu, erkeğin davasının reddi gerekirken kabulünün hatalı olduğu,

ne var ki kadının davasında verilen boşanma hükmü istinaf edilmeyerek kesinleştiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılmasına yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle, davacı karşı davalı erkeğin boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, yargılama giderlerinin erkek üzerinde bırakılmasına ve kadın lehine vekâlet ücreti takdirine, kadın yararına 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminat takdirine,

davalı karşı davacı kadının sair istinaf taleplerinin ise 6100 sayılı Hukuk Muhakmeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı karşı davalı erkek vekili özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönünden kararın bozulmasını ve duruşmalı temyiz incelemesini talep etmiş ise de temyiz isteminden 25.01.2024 tarihinde feragat ettiğini beyan etmiştir.

2.Davalı karşı davacı kadın vekili özetle; velâyet düzenlemesi ile, iştirak nafakası ve tazminat ile nafaka miktarları yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, velâyet düzenlemesinin yerinde olup olmadığı, kadın yararına hükmedilen tazminat ve nafaka miktarlarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı, 174 üncü, 175 inci, 182 nci, 330 uncu ve 336 ncı maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 50 nci ve 51 inci maddeleri

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı karşı davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 1.Davacı karşı davalı erkeğin temyiz dilekçesinin feragat başvurusu sebebiyle REDDİNE,

2.Davalı karşı davacı kadının tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde temyiz eden Fatih'e iadesine,

Adli yardımdan yararlanması sebebiyle başlangıçta alınmamış olan aşağıda yazılı karar ve ilam harcı ile temyiz başvuru harcının temyiz eden Emine'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

29.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.