Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/643 K.2023/3319

...

MAHKEMESİ

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI

2021/1018 E., 2022/1741 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ

... Batı 2. Aile Mahkemesi

SAYISI

2019/853 E., 2021/289 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı kadın dava dilekçesinde özetle; davalının zorla defalarca cinsel ilişkide bulunduğunu, hakaret ettiğini, aşağıladığını, fiziksel şiddet uyguladığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin kendisine verilmesine, kendisi ve ortak çocuklar lehine tedbir nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı kadın vekili cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalının fiziksel, psikolojik, cinsel şiddet uyguladığını, ortak erkek çocuğunu annesine vurması için kışkırttığını, çocukların yanında uygunsuz cinsel davranışlarda bulunduğunu, çocuklara fiziksel şiddet uyguladığını, dövmekle tehdit ettiğini, misafirlerin önünde öküz gibi yiyorsun diyerek kadının tabağını önünden aldığını, hakaret ettiğini, tehdit ettiğini, çocukların yanında cinsel şiddet içeren beyanlarda bulunduğunu, cinsel şiddet uyguladığını belirterek evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine,

ortak çocuklar için ayrı ayrı aylık 2.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine aylık 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek cevap dilekçesinde özetle; eşini sevdiğini ve boşanmak istemediğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili ikinci cevap dilekçesinde özetle; iddiaları kabul etmediklerini, tarafların daha önceden de ayrılık yaşadıklarını ancak barışarak müşterek yaşama devam ettiklerini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalı erkeğin kadına hakaret ettiği, aşağılayıcı ifadelerde bulunduğu, başkalarının yanında küçük düşürücü konuşmalar yaptığı, kadını cinsel birlikteliğe zorladığı, geçimsizliğe sebep olan olaylarda davalı erkeğin tam kusurlu, davacı kadının kusursuz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocukların beyanı ve sosyal inceleme raporu dikkate alındığında velâyetlerinin anneye verilmesine,

ortak çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuklar için 28.01.2020 tarihli ara kararla takdir edilen ayrı ayrı aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar tarihinden itibaren ayrı ayrı aylık 900,00 TL'ye çıkarılmasına, kararın kesinleşmesi ile iştirak nafakası olarak devamına, davacı kadın lehine 28.01.2020 tarihli ara kararla takdir edilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının karar tarihi itibari ile aylık 1.000,00 TL 'ye çıkarılmasına,

geliri ve malvarlığı bulunmayan, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği anlaşılan ve boşanmaya neden olan olaylarda kusurlu olmayan kadın lehine aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına, 4721 sayılı Kanun'un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası koşulları oluştuğundan kadın lehine 15.000,00 TL maddî 15.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığını, davalıya yüklenen kusurları kabul etmediklerini, hükmedilen nafaka ve tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, kadının kira gelirinin bulunduğunu ileri sürerek hükmün tamamı yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesiyle davalı erkek vekilinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; nafaka ve tazminat miktarlarının yüksek olduğunu, müvekkilinin bedelini ödeyip kadının kız kardeşi adına aldığı evden davacının kira geliri olduğunu, kadının boşanmakla babasından maaş alacağını, kadının geliri ve mal varlığı olduğunu, nafakaların ve tazminatların kaldırılması gerektiğini ileri sürerek kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, taraflar arasında görülen evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebine dayalı boşanma davasında davalı erkeğin kusurlu olup olmadığı, nafakalara ve tazminatlara hükmedilmesi koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği ve miktarlarının dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun’un 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci fıkrası.

3. Değerlendirme 1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.