Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2023/6524 K.2024/5475

Taraflar arasındaki değer artış payı ve katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle.

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; evlilik birliği devam ederken davalı adına 42 K 4556 araç ile davacının altınları ile Binkonut'ta arsa alındığını, daha sonra bu arsanın satılarak Seydişehir İlçesi'nde ev yaptırıldığını, 2014 yılında da tarafların tüm mal varlıklarını satarak davacının erkek kardeşinden de 30 gram altın destek olarak alınmak sureti ile Konya'da Mehmet Akif Mahallesi'ndeki evin satın alındığını, ancak davalının bu evi kendi üzerine değil babasının üzerine kaydettirdiğini, işbu davanın davalının babasına da ihbar edilmek sureti ile dava konusu taşınmaz yönünden şimdilik 1.000,00 TL katılma alacağı,

1.000,00 TL değer artış payı alacağı ve araç yönünden 1.000,00 TL katılma alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, talep belirleme dilekçesi ile de dava değerini 398.523,85 TL olarak belirlemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu aracın 1997 yılında mal ayrılığı rejimi döneminde alındığını, Binkonut'taki arsanında yine 01.01.2002 tarihinden önce alındığını, bu arsa alınırken davacının hiçbir katkısının olmadığını, ziynet eşyalarının kullanılmadığını, davacının ziynet eşyalarını beraberinde götürdüğünü, Seydişehir'de bulunan evin ise davalının babasına ait olduğunu, yine Konya Merkez'de bulunan evin de davalının babasının olduğunu, bu evde davalının hiçbir katkısının olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile incelenen tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; davacının mal rejiminden kaynaklı alacak talep ettiği, davacı taraf ziynet eşyaları kullanılarak taşınmaz alındığından bahisle değer artış payı alacağı talep etmişse de ziynet eşyalarının kullanıldığı hususunun ispatlanamadığı, tanık beyanlarının duyuma dayalı ve çelişkili olduğu, davacı tarafça bu hususta yemin deliline de dayanılmadığı anlaşılmakla ziynetlerden dolayı değer artış payı alacağı talebinin reddine karar verildiği,

davacının araç yönünden talebinin ise 42 K 4556 plakalı aracın 08.12.1997 tarihinde davalı tarafça alınmadığı, mal ayrılığı döneminde alındığı için kişisel mal olduğu nazara alınarak reddine karar verildiği, dava konusu Selçuklu ilçesi, ... mh.

2547 ada, 248 parsel, 13 numaralı bağımsız bölüm yönünden ise; taşınmaz her ne kadar davalı babası adına kayıtlı ise de dinlenen tanık beyanlarından tarafların çalışmaları ile elde ettikleri traktör, römork, büyükbaş hayvan gibi mal varlıklarının satılması ve davacının kardeşinden alınan ve ödenmeyen 30 gram altın ile alındığı hususunun anlaşıldığı, yine davalının ortak çocuğa "annenin boşanacağını biliyordum, ortada kalmamak için dedenin üzerine yaptım" şeklindeki sözleri nazara alınarak,

30 gram altının malın güncel değerinden düşülmesi suretiyle hesaplanan bilirkişi raporu doğrultusunda 398.523,85 tl katılma alacağından taleple bağlı kalınarak 394.523,85 tl'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile ziynet eşyaları yönünden değer artış payı alacağı talebinin reddine, araç yönünden katılma alacağı talebinin reddine, Konya ili, Selçuklu ilçesi, ... mh.

2547 ada, 248 parsel, 13 nolu bağımsız bölüm yönünden 398.523,85 tl katılma alacağından taleple bağlı kalınarak 394.523,85 tl katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle, araç yönünden katılma alacağına hükmedilmemesi ve ziynet eşyaları kapsamında değer artış payına hükmedilmemesi yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehlerine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur. 2.Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kabul edilen kısmı İlk Derece Mahkemesinin kararının lehlerine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının, taşınmaz alınırken ziynetlerin kullanıldığı yönündeki iddiasını ispatlayamadığı, bu konudaki tanık beyanlarının duyuma dayalı ve çelişkili olduğu, davacının yemin delilini de kullanmadığı, dava konusu aracın 1997 yılında mal ayrılığı rejimi döneminde alındığı, davacının bu araç alınırken kişisel malı ile somut bir katkı yaptığını ispatlayamadığı, hal böyle olunca ziynet eşyaları ve araç yönünden davanın reddi kararının doğru olduğu,

taraflar arasında görülen boşanma dosyasında, davalı erkeğin mal varlığını satıp Konya Merkez'deki evi babasının üzerine yaptırması nedeni ile tarafların tartışarak ayrıldıkları tespit edilmek sureti ile davalı erkeğe kusur verildiği ve kararın kesinleştiği, dolayısıyla Konya Merkez'de bulunan evin davalıya ait olduğunun kabul edilmesi gerektiği, dava konusu taşınmazın 02.12.2013 tarihinde edinildiği, edinilmiş mallara katılma rejimine tabii olduğu,

davacının taşınmaz alınırken kardeşinden 30 gram altının borç alındığını iddia ettiği, davalının cevap dilekçesinde bu iddiayı kabul etmemekle birlikte İlk Derece Mahkemesi tarafından 30 gram altının boşanma dava tarihindeki değerinin taşınmazın güncel değerinden düşülerek kalan miktarın yarısı üzerinden davacı lehine katılma alacağına hükmedildiği, yapılan bu hesaplamanın davalı lehine olduğu, taşınmaz nedeni ile davacı için katılma alacağına hükmedilmesinin de isabetli olduğu gerekçesi ile istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde öne sürdükleri sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının hatalı olduğunu belirterek araç yönünden katılma alacağına hükmedilmemesi ve ziynet eşyaları kapsamında değer artış payına hükmedilmemesi yönünden yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili istinaf başvuru dilekçesinde öne sürdükleri sebeplerle Bölge Adliye Mahkemesinin kararının hatalı olduğunu belirterek hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dava, katılma alacağı ve değer artış payı istemine ilişkindir. Davacının katılma alacağının bulunup bulunmadığı ve katılma alacağının miktarı ile davacının değer artış payına esas ziynetlerinin evlilik birliği içerisinde bozdurularak davalı adına taşınmaz alıp alınmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 179 uncu maddesi, 202 nci maddesi, 219 uncu maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 225 inci maddesinin ikinci fıkrası, 226 ncı maddesi, 227 nci maddesi, 229 uncu maddesi, 230 uncu maddesi, 231 inci maddesi, 235 inci maddesinin birinci fıkrası, 236 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme 1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,